Ninszatapada (sum. nin.šà.ta.pà.da)Hallo W., The World's Oldest ..., s. 377. – mezopotamska księżniczka, córka Sin-kaszida, króla Uruk (XIX w. p.n.e.), arcykapłanka boga Meslamta-ea w mieście DurumHalton Ch., Svärd S., Women's Writing ..., s. 100-102..
Ninszatapada znana jest przede wszystkim ze swego listu, napisanego w języku sumeryjskim, skierowanego do Rim-Sina I (1822-1763 p.n.e.), króla Larsy. List ten napisany został ok. 1800 r. p.n.e., w czasie, gdy Ninszatapada przebywała na wygnaniu. Kilka lat wcześniej królestwo Uruk, rządzone przez królów z dynastii założonej przez jej ojca Sin-kaszida, podbite zostało przez Rim-Sina I, króla Larsy. Ninszatapada, pełniąca wówczas już od wielu lat funkcję arcykapłanki (sum. nin.diĝir) boga Meslamta-ea w Durum, mieście leżącym w pobliżu Uruk, jako członkini pokonanej dynastii rządzącej musiała porzucić Durum i udać się na wygnanie. Po kilku latach na wygnaniu będąca już w podeszłym wieku Ninszatapada postanowiła napisać sławiący Rim-Sina I list, w którym prosi go by wydał zgodę na jej powrót do Durum i przywrócenie należnej jej pozycji arcykapłanki boga Meslamta-ea w tym mieścieTetlow E., Women, Crime and Punishment ..., s. 24.. W liście wychwala ona Rim-Sina I nazywając go „wiernym pasterzem”, „mędrcem”, „prawdziwym sędzią” i „bohaterem”. Sławi go za oszczędzenie miast Uruk i Durum oraz za wzięcie ich mieszkańców w opiekę. Upadek własnej dynastii przypisuje ona woli bogów Anu i Enlila, którzy to Rim-Sina I postanowili uczynić zwycięzcą. W dalszej części listu Ninszatapada przedstawia samą siebie: „Tak mówi Ninszatapada, kobieta-skryba, arcykapłanka boskiego Meslamta-ea, córka Sin-kaszida, króla Uruk, twoja służka”Hallo W., The World's Oldest ..., s. 376., po czym opisuje swój ciężki los na wygnaniu:
„Przez pięć lat nie byłam w swym mieście, żyję jak niewolnica i nikt nie zwraca uwagi. Z powodu Twego milczenia mój wygląd się zmienił, moje ciało jest na wpół martwe, chodzę zgarbiona. Gdy klaszczę w dłonie odpowiada mi cisza, nie znam dźwięku mego ...(?). W mym podeszłym wieku jestem wyrzucona jak wczorajszy dzień, zostałam wyrzucona ze swego pokoju i swej sypialni. [Jestem] jak ptak złapany w pułapkę, którego młode uciekły z gniazda: Moje dzieci rozpierzchły się daleko [...]. Moje jedzenie jest pełne łez. Nie znajduję spokoju w mym łożu [...]. Moja służka nie naprawia mych ubrań i muszę chodzić w łachmanach. Któż wstawi się za mną?”Van Der Toorn K., Family Religion ..., s. 135.
List Ninszatapady odnaleziony został pośród dokumentów z archiwum królewskiego z Larsy, co może wskazywać, iż dotarł on do Rim-Sina I i że ten przychylił się do jej prośby. Wydaje się też, iż król Larsy wykorzystać mógł ten list w celach propagandowych, bo kopiowany był on w szkołach skrybów, o czym świadczy sześć zachowanych jego kopii Przypisy
Zobacz też Niszi-iniszu Bibliografia Hallo W., The World's Oldest Literature: Studies in Sumerian Belles-Lettres, BRILL, 2010. Halton Ch., Svärd S., Women's Writing of Ancient Mesopotamia, Cambridge University Press, 2017. Tetlow E., Women, Crime and Punishment in Ancient Law and Society, tom 1 (The Ancient Near East), A&C Black, 2004. Van Der Toorn K., Family Religion in Babylonia, Ugarit and Israel: Continuity and Changes in the Forms of Religious Life, BRILL, 1996.
Kategoria:Mezopotamskie kapłanki Kategoria:Mezopotamskie księżniczki