Franciszek Juszczyk (ur. 9 października 1890 w Żegocinie, zm. 8 listopada 1950 w Kłodzku) – proboszcz Wojska Polskiego, dziekan Okręgu Korpusu Nr VIII, we wrześniu 1939 szef duszpasterstwa rezerwowej 44 Dywizji Piechoty.

Życiorys Syn Jana i Katarzyny z Bobowskich. Absolwent liceum w Bochni i seminarium duchownego w Przemyślu, w którym to mieście przyjął w dniu 5 lipca 1914 r. święcenia kapłańskie. Początki jego posługi duszpasterskiej to pełnienie funkcji wikariusza w parafii Brzostek (do grudnia 1915 r.).

W dniu 14 grudnia 1915 r. mianowany został kapelanem wojskowym armii austriackiejW początkowym okresie swej służby w armii austriackiej ks. Juszczyk stacjonował w Przemyślu i Sanoku.. Przebywał z żołnierzami podczas walk na froncie rumuńskim i włoskim (od lutego 1917 do stycznia 1918 r.), a następnie pełnił posługę w PrzemyśluPrzez okres miesiąca pełnił służbę w przemyskim superioracie polowym. i SamborzeW Samborze ks. Juszczyk został oskarżony o głoszenie buntowniczych kazań i przeniesiony karnie do posługiwania w szpitalu rezerwowym w Jarosławiu..

Z końcem października 1918 r. rozpoczął pełnienie ochotniczej służby w Wojsku Polskim (był sanitariuszem i kapelanem w szpitalu w Jarosławiu). Awansowany do stopnia kapitana został ze starszeństwem z dnia 5 grudnia 1918 r. Z tym samym dniem został przydzielony jako kapelan do Grupy Operacyjnej Henryka Minkiewicza, z którą odbył kampanię zimową pod Chyrowem. 3 lipca 1919 r. został mianowany na stopień majora. Dalsza jego posługa duszpasterska to służba w 3 Dywizji Piechoty LegionówW składzie 3 DP Leg. brał udział w ofensywach na Zbrucz, Dźwińsk i Łotwę., 7 Dywizji PiechotyPodczas służby w 7 DP nabawił się ciężkiego zapalenia płuc., dowództwie Wileńskiego Okręgu Etapowego, 7 ArmiiPełnił wówczas obowiązki dziekana 7 Armii., dowództwie Mołodeczańskiego Okręgu Etapowego (przydzielonego do 1 Armii), kieleckim Szpitalu OkręgowymSprawował wówczas funkcję kapelana Szpitala Okręgowego w Kielcach. oraz ponownie w 7 Dywizji PiechotyPełnił w tym czasie obowiązki proboszcza 7 Dywizji Piechoty.. Od 10 grudnia 1921 do I połowy 1934 r. zajmował stanowisko proboszcza parafii wojskowej w PrzemyśluBył wówczas jednocześnie zastępcą dziekana Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X..

Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w stopniu starszego kapelana, wśród duchownych wyznania rzymskokatolickiego, ze starszeństwem z dnia 1 czerwca 1919 r. i 30. lokatą. Przynależał wówczas ewidencyjnie do Kurii Biskupiej. W roku 1923 zajmował już 26. lokatę w swoim starszeństwie i znajdował się na ewidencji Kierownictwa Rejonu Duszpasterstwa Katolickiego w Przemyślu. Był wówczas odznaczony Krzyżem Walecznych. W roku 1924 zajmował, w randze starszego kapelana, 24. lokatę w starszeństwie pośród kapłanów wyznania katolickiego i pełnił jednocześnie funkcję kapelana garnizonu Przemyśl-Miasto. W roku 1928 i 1929 zajmował 20. lokatę wśród starszych kapelanów ze swego starszeństwa (ewidencyjnie przynależał do Szefostwa Duszpasterstwa Okręgu Korpusu Nr X), a w roku 1930 – 16. lokatę. Pozostając na stanowisku administratora parafii wojskowej w Przemyślu, zajmował w 1932 roku 9. lokatę wśród starszych kapelanów (majorów) obrządku rzymskokatolickiego w swoim starszeństwie. Od kwietnia 1933 do lutego 1934 r. pełnił również obowiązki kapelana w Szpitalu Okręgowym nr 10.

Z dniem 13 czerwca 1934 r.Prawdopodobnie błędnie określono rok tego przeniesienia, które mogło mieć miejsce w 1935 roku. Możliwe jest również, że decyzja biskupa Gawliny o przeniesieniu ks. Juszczyka zapadła w czerwcu 1934 r., ale samo przeniesienie miało miejsce dopiero rok później. starszy kapelan ksiądz Franciszek Juszczyk został przeniesiony, przez biskupa polowego Józefa Gawlinę, w duchowieństwie wojskowym (wyznania rzymsko-katolickiego), z Przemyśla do Włocławka, na stanowisko administratora tamtejszej parafii wojskowej, co ogłoszono w lipcu 1935 r. Od tego czasu pełnił również funkcję kapelana 14 pułku piechoty. Na stopień proboszcza został mianowany ze starszeństwem od dnia 19 marca 1937 r. i 1. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymskokatolickiego. W roku 1938 znalazł się w składzie komisji zajmującej się opracowaniem jednodniówki z okazji 20-lecia powstania włocławskiego 14 pułku piechoty. Na dzień 23 marca 1939 r. nadal pełnił funkcję administratora parafii Włocławek i jednocześnie piastował stanowisko dziekana Okręgu Korpusu Nr VIII. W dniu 30 sierpnia 1939 r. został przeniesiony do 67 pułku piechoty w Brodnicy. Podczas kampanii wrześniowej zajmował stanowisko szefa duszpasterstwa rezerwowej 44 Dywizji Piechoty, a podczas obrony Warszawy – szefa służby duszpasterstwa w dowództwie odcinka Warszawa-Praga.

Uniknął niewoli, pod pseudonimem „Świrad” działał w konspiracji. W latach 1940–1944 pełnił funkcję kapelana Wojskowego Szpitala Ujazdowskiego i zastępcy naczelnego kapelana Armii Krajowej (posiadał przydział do Komendy Głównej Armii KrajowejPrzydzielony był do Oddziału I (Organizacyjnego) – Służby Duszpasterstwa.). 4 sierpnia 1944 r. został przez Niemców ewakuowany wraz z całym szpitalem. Podczas powstania warszawskiego został schwytany przez Niemców i skazany na karę śmierci, której szczęśliwie uniknął. Po upadku Sadyby wraz z ludnością cywilną wyszedł z Warszawy. Został ewakuowany wraz ze szpitalem do Krakowa, gdzie pełnił posługę kapelana w szpitalu przy ul. Kopernika. Potem osiadł w Kłodzku, gdzie został dziekanem tamtejszej katedry.

Ksiądz podpułkownik Franciszek Juszczyk zmarł w dniu 8 listopada 1950 r. w Kłodzku. Pochowany został na cmentarzu w rodzinnej Żegocinie. Znany był również jako wspaniały kaznodzieja i literat.

Awanse

kapelan – 5 grudnia 1918 starszy kapelan – 1 czerwca 1919 r., 30. lokata (zweryfikowany w tym stopniu i z tą lokatą został dekretem z dnia 3 maja 1922 r.) proboszcz – starszeństwo z 19 marca 1937 i 1. lokata

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi (25 maja 1939) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Srebrny Medal za Długoletnią Służbę Brązowy Medal za Długoletnią Służbę Gwiazda PrzemyślaNa podstawie Odznaka Honorowa „Orlęta” Odznaka Pamiątkowa Frontu Litewsko-Białoruskiego Odznaka Pamiątkowa 14 Pułku Piechoty Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa) Krzyż Wojskowy Karola (Austro-Węgry) Krzyż Zasługi dla Duchownych Wojskowych 2. klasy z mieczami na biało-czerwonej wstążce (Austro-Węgry)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Duchowni archidiecezji przemyskiej Kategoria:Ludzie związani z Włocławkiem Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Gwiazdą Przemyśla Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Frontu Litewsko-Białoruskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową „Orlęta” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dowództwa 44 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi dla Duchownych Wojskowych Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Polscy duchowni rzymskokatoliccy – kapelani Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy żołnierze podziemia Kategoria:Proboszczowie Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Wojskowi związani z Przemyślem Kategoria:Zmarli w 1950 Kategoria:Ludzie urodzeni w Żegocinie