Jeanne Élisa Henriette Beetz-CharpentierJeanne Élisa Henriette Beetz – Geni.com. (ur. 1859 w Schaerbeek, zm. 1949 w Neuilly-sur-Seine) w: Musée d’Orsay. – francuska rzeźbiarka, medalierka i malarka.
Nauka i twórczość thumb|Podpis Elisy Beetz Élisa Beetz studiowała rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych w Brukseli. Była uczennicą rzeźbiarza Alexandre’a Charpentiera, którego później poślubiła. Élisa Beetz-Charpentier działała głównie jako artystka od 1905 do 1924 rokuBeetz-Charpentier, Elisa (French sculptor, 1875-1949) w: J. Paul Getty Museum Trust.. W latach 1910–1924 Beetz-Charpentier wystawiała się w Salonie Société Nationale des Beaux-Arts w Paryżu, do którego dołączyła w 1905 rokuBeetz-Charpentier, Élisa – Painter, sculptor. w: Emmanuel Bénézit: Dictionary of Artists, 2006, .. W 1909 roku otrzymała pierwszą nagrodę w konkursie na tablicę w stulecie paryskiej firmy PleyelLeonard Forrer: Biographical Dictionary of Medallists: Supplement A-L.Spink & Son, 1923, s. 61..
Jako rzeźbiarka i projektantka biżuterii pracowała głównie dla Maison de l’Art Nouveau Siegfrieda Samuela Binga. Jej najbardziej znanym dziełem jest brązowa statuetka z 1903 roku zatytułowana Mała żebraczka z mostu Pont des Arts, przedstawiająca dziewczynkę w płaszczu z kapturemÉlisa Beetz-Charpentier, Artworks, artnet.com..
Życie prywatne 26 października 1886 roku wyszła za mąż za Charles Érasme Félix ConstantAkt ślubu, Archives de Paris: V4E 6209 acte 1033., z którym rozwiodła się 19 kwietnia 1893 rokuProfil genealogiczny: Jeanne Élisa Henriette BEETZ, geneanet.org.. Jej drugim mężem był Alexandre Charpentier, również rzeźbiarz i medalier, a świadkami na ich ślubie w 1908 byli Claude Debussy i Auguste RodinJana Wijnsou w: National Identity and Nineteenth-Century Franco-Belgian Sculpture. Routledge, 2017, , s. 393.. Rok po ślubie została wdową, gdy jej mąż zmarł na raka 3 marca 1909 roku.
Kontrowersje W roku 2017 heraldyk Jerzy Michta opublikował książkę z wynikami swoich badań, które wskazują, że przyjęta w roku 1927 forma godła Polski autorstwa Zygmunta Kamińskiego jest w rzeczywistości kopią wizerunku polskiego orła z plakietki ku czci Ignacego Paderewskiego zaprojektowanej w roku 1924 przez Élisę Beetz-Charpentier. W październiku 2018 roku Andrzej-Ludwik Włoszczyński, powołując się na publikację Jerzego Michty oraz przeprowadzone przez siebie badania stwierdził, że inspiracją Kamińskiego mogła być wyłącznie plakieta Elise Beetz-Charpentier z roku 1924.
W grudniu 2018 roku Aleksander Bąk opublikował kopię umowy z dnia 15 maja 1934 roku, zawartej pomiędzy Mennicą Paryską a medalierką Élisą Beetz-Charpentier. Jego zdaniem stanowi to dowód, że plakieta nie została wyemitowana w roku 1924, lecz dopiero w roku 1934, a teza Jerzego Michty i wnioski sformułowane przez Andrzeja-Ludwika Włoszczyńskiego są niezgodne z prawdą. Włoszczyński skrytykował rozumowanie BąkaAndrzej-Ludwik Włoszczyński, Dowód prawdy na co?, orlidom.pl, 12 grudnia 2018 [dostęp 2019-01-11]..
Przypisy
Linki zewnętrzne Galeria prac Élisy Beetz-Charpentier
Kategoria:Francuscy malarze Kategoria:Francuscy medalierzy Kategoria:Francuscy rzeźbiarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Schaerbeek Kategoria:Urodzeni w 1859 Kategoria:Zmarli w 1949