thumb|240px|Podpisanie traktatu w Helsinkach (1962). Od lewej: Bjarni Benediktsson, Martti Miettunen, Helge Sivertsen i Herman Kling Bjarni Benediktsson (ur. 30 kwietnia 1908 w Reykjavíku, zm. 10 lipca 1970 w Þingvellir) – islandzki polityk i samorządowiec, w latach 1940–1947 burmistrz Reykjavíku, w latach 1947–1953 minister spraw zagranicznych, w latach 1947–1956 oraz 1959–1963 minister sprawiedliwości, w 1961 pełniący obowiązki premiera, w latach 1963–1970 premier Islandii.
Życiorys Urodził się 30 kwietnia 1908 w Reykjavíku jako syn polityka Benedikta Sveinssona (1877–1954) i Guðrún Pétursdóttir (1878–1963). W 1930 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Islandzkim, kształcił się podyplomowo z zakresu prawa konstytucyjnego m.in. w Berlinie. W latach 30. pracował jako nauczyciel akademicki na macierzystej uczelni.
Swoją karierę polityczną związał z Partią Niepodległości, którą kierował w latach 1961–1970. Zasiadał w radzie miejskiej Reykjavík w latach 1934–1942 i 1946–1949. Od 1940 do 1947 sprawował urząd burmistrza islandzkiej stolicy. W latach 1942–1946 oraz 1949–1970 był posłem do Althingu.
4 lutego 1947 w rządzie Stefána Jóhanna Stefánssona objął ministerstwa spraw zagranicznych i sprawiedliwości, zastępując odpowiednio Ólafura Thorsa i Finnura Jónssona. 11 września 1953 nowym ministrem spraw zagranicznych została Kristinn Gudmundsson, ministrem sprawiedliwości pozostał do 24 lipca 1956 kiedy to zastąpił go Hermann Jónasson. Powrócił na ten urząd trzy lata później 20 listopada 1959 w miejsce Fridjóna Skarphédinssona w piątym rządzie Ólafura Thorsa. Od 14 lipca do 31 grudnia 1961 tymczasowo wykonywał za niego obowiązki premiera. W tym czasie jego obowiązki w resorcie przejął Jóhann Hafstein, który objął ten urząd na stałe, gdy 14 listopada 1963 Bjarni Benediktsson objął po Ólafurze Thorsie urząd premiera Islandii. Pozostał na stanowisku przez blisko siedem lat do czasu swojej śmierci.
Zginął w pożarze letniego domku rządowego w Þingvellir 10 lipca 1970 wraz z żoną i czteroletnim wnukiem. Jego następcą na stanowisku premiera został Jóhann Hafstein.
Życie prywatne Był żonaty z Sigridur (1919–1970). Mieli czworo dzieci Björna (ur. 1944), Guðrún (ur. 1946), Valgerður (ur. 1950) i Annę (ur. 1955). Björn Bjarnason również został politykiem, zajmował stanowiska ministra edukacji i sprawiedliwości.
Odznaczenia Krzyż Wielki Orderu Sokoła Islandzkiego (1953) Krzyż Wielki Orderu Świętego Olafa (Norwegia, 1947)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Islandzkiego Kategoria:Burmistrzowie Reykjavíku Kategoria:Islandzcy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Islandzcy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Ludzie urodzeni w Reykjavíku Kategoria:Odznaczeni Orderem Sokoła Islandzkiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Olafa Kategoria:Politycy Partii Niepodległości (Islandia) Kategoria:Posłowie do Althingu Kategoria:Premierzy Islandii Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1970