Wiktor Baworowski, pseud. Wiktor z Baworowa (ur. 1825Boniecki, s. 134. Wiktor hr. Baworowski z Baworowa h. Prus (II – Wilczekosy) (ID: 1.518.88). lub 1826 w Kołtowie, zm. 3 grudnia 1894 we Lwowie) – bibliofil, mecenas nauk, poeta i tłumacz romantycznych dzieł Byrona i Hugo, założyciel Biblioteki Baworowskich we Lwowie, właściciel dóbr Myszkowice, Łuka Wielka, Baworów, Zastawie obok Tarnopola, Łoszniów, Krowinka obok Trembowli.
Życiorys Jego ojcem był Józef Baworowski (ur. ok. 1780, zm. 1841), żołnierz napoleoński, odznaczony krzyżem Virtuti MilitariWIKTOR BAWOROWSKI [w:cracovia leopolis], właściciel dóbr ziemskich Myszkowice, Łuka Wielka, Bohatkowce, KrzyweW artykule o Skałacie (zob.: ) chodzi o Krzywe koło Skałata, gdzie istniała gorzelnia hr. Wacława Baworowskiego, właściciel której był młodszym bratem Wiktora i synem Józefa (zob.: Stanisław hr. Baworowski z Baworowa h. Prus (II – Wilczekosy) (ID: 1.518.89)). koło Tarnopola, Łoszniów koło Trembowli, a matką Felicja ze Starzeńskich herbu Lis (ur. 1793, zm. 14 października 1837), właścicielka Kołtowa. Miał braci Włodzimierza, posła do Sejmu Krajowego Galicji i austriackiej Rady Państwa w Wiedniu i WacławaBoniecki, s. 134. Stanisława. W domu ojcowskim otrzymał wychowanie cudzoziemskie, kształcąc się w języku francuskim, potem w niemieckim i angielskim. Jego nauczycielem był Kazimierz Kunaszewski, który przetłumaczył na język niemiecki Prelekcje Adama Mickiewicza i wydał w 1843 w Lipsku. Po śmierci rodziców jego opiekunem został wuj, hr. Michał Starzeński, który wysłał Wiktora wraz z bratem Włodzimierzem do Lwowa, gdzie pod okiem pedagoga Jurgasa otrzymali prywatne wykształcenie
Działalność zawodowa i społeczna W 1847 Wiktor Baworowski poznał Jana Nepomucena Kamińskiego i pod jego kierunkiem rozpoczął studia nad językiem i stylistyką polską. W 1848 został absolwentem Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie, na życzenie wuja wstąpił do służby państwowej, otrzymując posadę w Namiestnictwie we Lwowie (w latach 1849–1850 koncepista-praktykantProvinzial-Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das jahr 1849. Lemberg, 1849, s. 10. Provinzial-Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das jahr 1850. Lemberg, 1849, s. 10. Jeszcze stwierdzono w spisie alfabetycznym przy końcu niemieckojęzycznego rocznika Provinzial-Handbuch der Königreiche Galizien und Lodomerien für das jahr 1851, że wzmiakowanywy na str. 10 tego rocznika, jednak w rzeczywistości nie wliczony wśród grona koncepistów-praktykantów.). Po kilku latach służby porzucił zajmowane stanowisko mimo próśb namiestnika Agenora Romualda Gołuchowskiego i zajął się gospodarką w dobrach, które otrzymał po podziale schedy z braćmi.
W 1857 został członkiem korespondentem Towarzystwa Naukowego Krakowskiego.
Pod koniec życia groziła mu całkowita ślepota, co zapewne spowodowało, że popełnił samobójstwo (poderznął sobie gardłoWiktor hr. Baworowski. „Kurjer Lwowski”. 337, s. 5, 5 grudnia 1894.). Został pochowany w grobowcu rodzinnym w podziemiach parafialnego kościoła św. Wacława w BaworowieIryna Jurko. Tajemnice dziwaka. Hrabia Wiktor Baworowski..
Publikacje Oberon (poemat niemieckiego poety Christopha Martina Wielanda, przetłumaczony i wydany we Lwowie w 1853); tłumaczenia pt. Pielgrzymki Czajlda Harolda, Don Juan autorstwa George’a Gordona Byrona.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Literatura dodatkowa
Testament Wiktora Baworowskiego. „Kurjer Lwowski”. Dodatek do nr 357, s. 1–2, 24 grudnia 1894.
Linki zewnętrzne
Tłumaczenia Wiktora Baworowskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Wiktor Kategoria:Członkowie Towarzystwa Naukowego Krakowskiego Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Polscy hrabiowie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Polscy tłumacze literatury angielskojęzycznej Kategoria:Polscy tłumacze literatury francuskojęzycznej Kategoria:Polscy tłumacze literatury niemieckojęzycznej Kategoria:Urzędnicy Namiestnictwa Galicji Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1894