Bocznianka białoszara (Hohenbuehelia fluxilis (Fr.) P.D. Orton) – gatunek grzybów z rodziny boczniakowatych (Pleurotaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hohenbuehelia, Pleurotaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1821 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Agaricus fluxilis. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1949 r. Peter Darbishire Orton, przenosząc go do rodzaju Hohenbuehelia. Synonimy: Agaricus fluxilis Fr. 1821 Calathinus fluxilis (Fr.) Quél. 1886 Dendrosarcus fluxilis (Fr.) Kuntze 1898 Hohenbuehelia fluxilis (Fr.) P.D. Orton 1964 var. fluxilis Pleurotus fluxilis (Fr.) Gillet 1876 Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Owocnik Średnica 0,3–1,9 cm, kształt okrągławy, nerkowaty, początkowo wypukły, potem płaski. Brzeg prosty. Powierzchnia lepka, galaretowata, z prześwitującymi blaszkami, delikatnie łuseczkowata i nieco owłosiona przy podstawie. Barwa początkowo niebieskawa, potem jaśniejąca – białoszara, umbrowata do niemal białej. Trzonu brak. Blaszki Białawe, średnio gęste, wolne lub wykrojone, o krawędzi delikatnie ząbkowanej. Miąższ Galaretowaty, w górnej warstwie szary lub brązowy, w dolnej biały. Smak silnie mączny, zapach słabo mączny. Cechy mikroskopowe Bazydiospory o rozmiarach (7,5–)8–10,5(–12,5) × (3–)3,5–5(–5,5) μm, elipsoidalne lub cylindryczne. Podstawki 2-zarodnikowe. Cheilocystydy o rozmiarach 16–38 × 3,5–7 μm, butelkowate, z dzióbkami o długości 1–2(–4) μm, o wierzchołkach rozszerzonych 1,5–4 × 1,5–3 μm. Metuloidy o rozmiarach 22–74 × 5–10,5 μm. Galaretowata warstwa ma grubość 0,15–0,7 mm.
Występowanie Bocznianka białoszara występuje w Europie, podano jej stanowiska także w Armenii. Na terenie Polski do 2003 r. podano 5 stanowisk. W opracowaniu Czerwona lista roślin i grzybów Polski jest zaliczona do kategorii grzybów rzadkich (R).
Występuje w lasach. Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Owocniki pojawiają się pojedynczo lub w małych grupkach na martwych gałęziach drzew liściastych, zwłaszcza na wierzbach i olchach. Jak wszystkie bocznianki jest także grzybem nicieniobójczym. Jej grzybnia za pomocą klejących cyst strzępkowych atakuje nicienie i trawi je.
Przypisy
Kategoria:Boczniakowate Kategoria:Grzyby mięsożerne Kategoria:Mykobiota Polski