Lakówka drobna (Laccaria tortilis (Bolton) Cooke) – gatunek grzybów z rodziny piestróweczkowatych (Hydnangiaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Laccaria, Hydnangiaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1788 r. James Bolton jako Agaricus tortilis. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Mordecai Cubitt Cooke w 1884 r. Synonimy:
Nazwę polską nadali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 5–15 mm, za młodu półkulisty, potem rozpostarty, prześwitujący, głęboko żłobkowany. Powierzchnia gładka, początkowo cielistoczerwona, potem brązowawa i wyblakła. Blaszki Przyrośnięte, rzadkie, grube, cielistoróżowe, nieco jaśniejsze niż kapelusz. Trzon Wysokość 8–20 mm, grubość 1–2,5 mm, cylindryczny, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia naga, cielistoróżowa. Miąższ Kruchy, cienki, bez wyraźnego zapachu, w smaku łagodny. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników biały. Zarodniki kuliste, nieamyloidalne, o średnicy 9,5–14 µm, pokryte kolcami o wysokości 1–2 µm.
Występowanie i siedlisko Lakówka drobna na półkuli północnej jest szeroko rozprzestrzeniona. Na półkuli południowej podano jej występowanie tylko na Nowej Zelandii i jednym miejscu w Australii. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski podano wiele stanowisk. Nie jest rzadka.
W Polsce występuje w lasach, szczególnie sosnowych, w zaroślach, parkach, polanach leśnych, przy drogach leśnych Owocniki pojawiają się od czerwca do października. Preferuje miejsca wilgotne, częsta jest w olszynach.
Znaczenie Naziemny grzyb mykoryzowy, jest grzybem jadalnym, ale ze względu na znikome rozmiary bez wartości użytkowej.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Piestróweczkowate