Mihajlo Mihajlov (ur. 26 września 1934 w Pančevo, zm. 7 marca 2010 w Belgradzie) – jugosłowiański dysydent, pisarz, obrońca praw człowieka, syn rosyjskich emigrantów.
Był najbardziej znanym po Milovanie Đilasie przeciwnikiem titoizmu. Ukończył studia magisterskie na Uniwersytecie w Zagrzebiu w filii w Zadarze, w 1961 roku. W 1965 roku został aresztowany po raz pierwszy, po publikacji drugiej części notatek z podróży do Moskwy w lokalnym czasopiśmie Delo. Po tym incydencie zaczął publikować artykuły także w prasie zagranicznej, za które został skazany w 1966 roku na karę 3,5 roku więzienia. Skazany ponownie w 1974 roku za publikacje The New York Times i The New York Review of Books i więziony do 1977 roku. Wyemigrował do Stanów Zjednoczonych w 1979 roku gdzie pracował m.in. jako wykładowca i gdzie otrzymał obywatelstwo w 1985 roku. W latach 1985–1994 współpracował z Radiem Wolna Europa. Powrócił do Belgradu w 2001 roku gdzie żył do śmierci.
Twórczość Martwy Dom Dostojewskiego i Sołżenicyna (Mertvyj dom Dostoevskogo i Solženicyna), 1965; Moskwa latem 1964: Notatki z podróży (Leto moskovsko 1964), 1965; Tematy rosyjskie, 1966; Underground notes, 1976; Nenauchnyje mysli, 1979; Domovina je sloboda, 1994; Ponovljene misli, 2008.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1934 Kategoria:Zmarli w 2010 Kategoria:Ludzie urodzeni w Pančevie Kategoria:Jugosłowiańscy pisarze Kategoria:Jugosłowiańscy dysydenci Kategoria:Osoby pochodzenia rosyjskiego