mały|Grób Józefa Kaźmierczaka na Cmentarzu Srebrzysko Józef Kaźmierczak (ur. 17 listopada 1903 w Essen, zm. 9 lutego 1953 w Gdańsku) – polski konstruktor statków i okrętów, wykładowca Politechniki Gdańskiej, nauczyciel.

Życie i działalność Szkołę powszechną ukończył w 1914 w Essen, gdzie na emigracji przebywała jego rodzina. W 1920 powrócił do Polski. W 1925 ukończył Państwowe Gimnazjum Męskie w Gnieźnie. W 1930 został absolwentem Wydziału Budowy Maszyn, Elektrotechniki i Techniki Okrętowej i Lotniczej Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig - dyplom inżyniera budowy okrętów, specjalność maszyny okrętowe.

W latach 1930–1936 pracował w Stoczni Modlińskiej, gdzie pełnił funkcje: od 7 września 1930 do marca 1932 kierownika ruchu, do września 1933 kierownika Biura Konstrukcyjnego. Jako kierownik Wydziału Okrętowego opracowywał z zespołem konstrukcje statków rzecznych, trałowców dla Polskiej Marynarki Wojennej. Od 29 lutego 1936 do 30 kwietnia 1938 kierował Biurem Konstrukcyjnym w Warsztatach Portowych Marynarki Wojennej w Pińsku, projektował jednostki rzeczne dla Flotylli Pińskiej. Od maja 1938 do sierpnia 1939 był kierownikiem biura konstrukcyjnego Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni-Oksywiu.

Na początku września 1939 został aresztowany przez Gestapo i wysiedlony z Gdyni razem z rodziną. Podczas II wojny światowej mieszkał w Krakowie. Od listopada 1939 do kwietnia 1940 był dozorcą w Elektrowni Miejskiej, od maja 1940 pracował w biurze elektrowni, od maja 1941 do stycznia 1945 był zatrudniony w Zarządzie Stoczni Rzecznych Generalnego Gubernatorstwa w Krakowie. W marcu 1945 dołączył do Grupy Operacyjnej w Krakowie. Od 3 kwietnia 1945 roku do maja 1945 należał do Morskiej Grupy Operacyjnej, która dotarła do Gdańska. Od maja do czerwca 1945 pracował w Zarządzie Miejskim w Gdańsku.

Od września 1945 do lutego 1953 pracował na Politechnice Gdańskiej. Współorganizował Wydział Budowy Okrętów. Od 1 grudnia 1945 objął stanowisko zastępcy profesora. W latach 1946–1947 pełnił funkcje kierownika Katedry Teorii Okrętu i Napędu Okrętowego, w latach 1948–1953 kierownika Katedry i Zakładu Teorii Okrętu na Wydziale Budowy Okrętów. W latach 1945–1949 był nauczycielem w Państwowym Liceum Budownictwa Okrętowego w Gdańsku.

W czerwcu 1945 został dyrektorem Państwowego Przedsiębiorstwa Konstrukcji Stalowych w Gdańsku. Na stanowisku pracował do kwietnia 1948. Od stycznia 1948 do 1 maja 1950 pełnił funkcję dyrektora Centralnego Biura Konstrukcji Okrętowych w Zjednoczeniu Stoczni Polskich.

Zmarł nagle podczas sesji egzaminacyjnej. Pochowany na gdańskim Cmentarzu Srebrzysko (rejon III, taras I, rząd 1).

Ordery i odznaczenia

Srebrny Krzyż Zasługi (11 listopada 1936) „za zasługi na polu przemysłu wojennego”.

Publikacje Pływalność i stateczność okrętu, Warszawa 1950. Obliczanie mocy holowania metodą Amosl. Ayra, Poznań 1950. Zasady kreślenia linii teoretycznych kadłuba okrętu, Poznań 1950.

Przypisy

Bibliografia Księga pamiątkowa Studentów Polaków Politechniki Gdańskiej w latach 1904–1939, Gdańsk 1993. Pionierzy Politechniki Gdańskiej, red. Z. Paszota, J. Rachoń, E. Wittbrodt, Gdańsk 2005. M. Filipowicz, Ludzie, statki, okręty, Gdańsk 1985. Politechnika Gdańska 1945–1955. Księga Pamiątkowa, Warszawa 1958. Politechnika Gdańska 1945–1970. Księga pamiątkowa, Gdańsk 1970. 50 lat Wydziału Oceanotechniki i Okrętownictwa 1945–1995, red. Z. Puhaczewski, M. Sperski, Gdańsk 1995.

Kategoria:Absolwenci i studenci Wyższej Szkoły Technicznej Wolnego Miasta Gdańska Kategoria:Ludzie urodzeni w Essen Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Kategoria:Polscy inżynierowie okrętowcy Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Gdańskiej Kategoria:Zmarli w 1953