Adolf August Poschmann (ur. 2 stycznia 1885 w Nowej Wsi Wielkiej, zm. 24 grudnia 1977 w Münster) – historyk, pedagog, badacz historii Warmii.
Życiorys mały|369x369px|Strona tytułowa pracy doktorskiej mały|308x308px|Życiorys na końcu pracy doktorskiej
Pochodzenie Był najstarszym synem Adolfa i Anny z domu Rautenberg.
Szkoła i wykształcenie Uczęszczał najpierw do szkoły w rodzinnej miejscowości, następnie uczył w Dobrym Mieście i w Braniewie, dokąd w 1894 przeprowadziła się rodzina. Już w następnym roku zmarła matka. Od 1895 do 1906 nauki pobierał w gimnazjum w Braniewie, które ukończył wraz z maturą na Wielkanoc 1905Georg Lühr Die Abiturienten des Braunsberger Gymnasiums von 1860 bis 1916 : mit Unterstützung des Historischen Vereins für Ermland. Studiował geologię, historię i filologię germańską w Innsbrucku, Berlinie, Monachium i Królewcu. 8 marca 1910 roku na Uniwersytecie Królewieckim uzyskał doktorat z filozofii (bo do tego działu były przyporządkowane wtedy nauki historyczne) na podstawie pracy Die Siedlungen in den Kreisen Braunsberg und Heilsberg (Sieć osadnicza w powiatach braniewskim i lidzbarskim) napisanej pod kierunkiem prof. Hans-Jürgen Karp: Adolf Poschmann † s. 23–24..
Praca zawodowa W 1911 rozpoczął pracę w Madrycie jako nauczyciel języka niemieckiego w szkole przy ambasadzie niemieckiej w Madrycie. Od 1914 roku był kierownikiem niemieckiej szkoły (Oberschule) w Hiszpanii, w której był również wykładowcą. W 1921 roku po powrocie do Królewca rozpoczął pracę w miejscowym Hufengymnasium jako inspektor (Studienrat). W tym samym czasie uczył się również języka hiszpańskiego.
W 1921 roku przeprowadził się do Reszla, gdzie objął funkcje dyrektora miejscowego gimnazjum. Od 1931 do 1933 był dyrektorem Szkoły Zamkowej (Staatliche Schloß-Schule) w Braniewie. Po 1933 roku pracował tylko jako nauczyciel. W 1943 roku został przeniesiony przez NSDAP do gimnazjum w Gołdapi.
Prusy Wschodnie opuścił jeszcze przed wkroczeniem Armii Czerwonej. Zajął się organizowaniem szkolnictwa w obozach dla uciekinierów w Danii. Po zakończeniu II wojny światowej przeprowadził się do Westfalii. Został wtedy dyrektorem państwowego gimnazjum w Ruthen. Od 1950 roku pracował w nim jako nauczyciel.
Działalność kulturalna i naukowa W 1924 roku został członkiem Warmińskiego Towarzystwa Historycznego, następnie pełnił funkcję jego honorowego prezesa. Pasjonowała go historia Warmii. Napisał kilkadziesiąt rozpraw i artykułów które poruszały kwestie gospodarki wiejskiej, historii i kolonizacji Braniewa, Jezioran, Reszla i Lidzbarka. Na jubileusz 600-lecia założenia Reszla i Jezioran stworzył popularnonaukowe monografie obu tych miejscowości. Szczególnie uznanie zyskał zwłaszcza dzięki pierwszej z tych monografii Rössel – 600 Jahre (1937), liczącej 360 stronAlojzy Szorc Monumenta Historiae Warmiensis – seria źródeł do dziejów Warmii opublikowanych w latach 1860–1937 i jej wydawcy Echa Przeszłości 10, 161–190, 2009.. Szczególnie interesowała go historia Reszla, opublikował dwa obszerne artykuły o augustianach i jezuitach w Reszlu. Odtwarzał własne drzewo genealogiczne. Napisał około 130 życiorysów postaci pochodzących z Prus Wschodnich.
Odznaczenia Za zasługi jako pedagog, historyk oraz pośrednik pomiędzy Prusami Wschodnimi i Zachodnimi został odznaczony w 1960 roku Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (pierwszej klasy).
Życie osobiste 10 lipca 1923 zawarł związek małżeński z Elisabeth. Posiadał trzech synów: Konrada (ur. 1924), Rudolfa (ur. 1928) i Lothara (1942–1945).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci gimnazjum w Braniewie Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Albrechta w Królewcu Kategoria:Członkowie Warmińskiego Towarzystwa Historycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Braniewie Kategoria:Niemieccy nauczyciele Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Warmiacy Kategoria:Zmarli w 1977