– japoński duet wokalny składający się sióstr-bliźniaczek i Prawdziwe imiona – i .. Urodziły się w Tokoname, w prefekturze Aichi w Japonii. Wkrótce po ich narodzinach, ich rodzina przeniosła się do Nagoi. Ich wyjątkowość polegała na tym, że były to bliźnięta jednojajowe, z niemal identycznymi głosami w barwie, co sprawiało, że ich wspólny śpiew brzmiał jak solowy artysta używający podwójnego audio lub pogłosu.

Kariera Bliźniaczki zostały odkryte podczas swego występu w klubie w Nagoi w 1958 roku przez łowcę talentów Sho Watanabe. Zawiózł je do Tokio i dał im pseudonim The Peanuts. Ich debiutanckim singlem był w 1959 roku. We wczesnych latach ich działalności śpiewały japońskie covery zagranicznych hitów i japońskie piosenki ludowe. W późniejszych latach śpiewały oryginalne piosenki, pisane przez ich producenta, Hiroshiego Miyagawę i tekściarzy Kōichiego Sugiyamy i Rei Nakanishi. Ich pierwszym przebojem był .

Przez krótki moment miały epizod aktorski w swej karierze. Zagrały Shobijin – lilipucie kapłanki Mothry – w filmach Mothra (1961), Mothra kontra Godzilla (1964) i Ghidorah – Trójgłowy potwór (1964). Reżyser filmów, Ishirō Honda, zachwalał profesjonalizm bliźniaczek Itō. Mimo że nie miały doświadczenia aktorskiego, były zaskakująco utalentowane, szybko uczyły się swych kwestii i zawsze pracowały na czas, mimo ich napiętego grafiku.

Zagraniczne występy Wystąpiły w Stanach Zjednoczonych w odcinku The Ed Sullivan Show 3 kwietnia 1966 roku, wykonując Lover Come Back to Me.

Nietypowo dla japońskich piosenkarzy, bliźniaczki zdobyły popularność w Niemczech i Austrii. W 1963 roku duet przykuł uwagę Cateriny Valente będącej w Japonii, która zaprosiła je do Niemiec. Z okazji Letnich Igrzysk Olimpijskich 1964 w Tokio, Michael Pfleghar produkujący ceremonie otwarcia zaprosił bliźniaczki Itō do występu, zaś dyrektor muzyczny Heinz Kiessling wyprodukował z nimi niemieckojęzyczne piosenki, w tym Souvenirs aus Tokio. W 1965 roku Pfleghar zaangażował je w programach Das Lächeln im Westen oraz Schlager-Festspiele. W latach 1964–1967 duet wydał osiem niemieckojęzycznych singli. W 1965 roku Souvenirs aus Tokio zajął 18. miejsce na austriackiej Billboardu i 40. miejsce na niemieckiej liście przebojów Billboardu. W 1967 roku Bye, Bye Yokohama przez 4 tygodnie zajmował 30. miejsce austriackich listach przeboju.

Emerytura i śmierć Zespół zakończył działalność w 1975 roku, gdy Emi poślubiła wokalistę Kenjiego Sawadę. Razem z nim nagrała covery europejskich piosenek i j-popowych piosenek, m.in. . Para rozwiodła się w 1987 roku.

Emi Itō zmarła 15 czerwca 2012 roku, w wieku 71 lat. Yumi Itō zaś zmarła 18 maja 2016 roku, w wieku 75 lat.

Dyskografia (1959) (1960) (1960) 夢で会いましょう (I'll See You in My Dreams) (1961) ヒットパレード第2巻 (The Hit Parade Vol. 2) (1962) ヒットパレード第3巻 (The Hit Parade Vol. 3) (1962) フォークソング (The Folk Songs) (1963) 人気の基準 (Popular Standards) (1963 ヒットパレード (The Hit Parade) (1963) ヒットパレード第4巻 (The Hit Parade Vol. 4) (1964) ヒットパレード第5巻 (The Hit Parade Vol. 5) (1964) ヒットパレード第6巻 (The Hit Parade Vol. 6) (1965) Souvenirs aus Tokio (1965) ヒットパレード第6巻 - ヨーロッパ周辺 (The Hit Parade Vol. 6 – Around Europe) (1966) ザ・ピーナッツ・デラックス (The Peanuts Deluxe) (1967) ゴールデンデラックス (Golden Deluxe) (1968) フィーリング・グッド - ピーナッツの新しい次元 (Feelin' Good - New Dimension of the Peanuts) (1970) ザ・ピーナッツ・ダブル・デラックス (The Peanuts Double Deluxe) (1971) ザ・ピーナッツ・ベスト・アルバム (The Peanuts Best Album) (1971) 華麗なるフランシス・レイ・サウンド ザ･ピーナッツ最新映画主題歌を歌う (Brilliant Frances Ray Sound – The Peanuts Sing the Latest Movie Theme Song) (1971) 世界の女たち (Women in the World) (1972) スーパーディスク 20 Superdisc 20 (1972) ザ・ピーナッツ・オン・ステージ (The Peanuts On Stage) (1972) ザ・ピーナッツ・ベスト２０／指輪のあとに (The Peanuts Best 20/After the Ring) (1973) 情熱の砂漠 (Passion Desert) (1973) スーパーディスク 20 (Superdisc 20) (1973) 気になる噂／ベスト・オブ・ザ・ピーナッツ (ki ni naru uwasa/Best of the Peanuts) (1974) ザ・ピーナッツベスト２０ (The Peanuts Best 20) (1974) 永遠の (Eternal!) (1975) ザ・ピーナッツ・ベスト２０ (The Peanuts - Best 20) (1975) ザ・ピーナッツ (Big Star Series – The Peanuts) (1976) ザ・ピーナッツ (Big Star W Series – The Peanuts) (1977) ピーナッツオリジナル (The Peanuts Original) (1978) ピーナッツポップス (The Peanuts Pops) (1978) ピーナッツラブ (The Peanuts Love) (1978) ベストスターWデラックス (Best Star W Deluxe) (1979) スーパースター・ベスト・アルバム ザ・ピーナッツ (Super Star Best Album – The Peanuts) (1979) 記念碑 (Monument) (1980) ザ・ピーナッツ・ベスト (The Peanuts Best) (1980) ピーナッツの歴史第一巻 (The Peanuts History Vol. 1) (1983) ピーナッツの歴史2巻 (The Peanuts History Vol. 2) (1983) ザ・ピーナッツ・ベスト (The Peanuts Best) (1984) ザ・ピーナッツ・オン・ステージ (The Peanuts On Stage) (1984) ザ・ピーナッツ・ベスト・アルバム (The Peanuts Best Album) (1985) Ｄ.Ｃ.恋のフーガ (D.C. koi no fuuga) (1987) Ｄ.Ｃ. (Retro) (1988)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Dyskografia

Kategoria:Japońskie duety muzyczne Kategoria:Japońskie girlsbandy Kategoria:Japońskie zespoły popowe