General Artigas – urugwajska kanonierka z końca XIX wieku, zamówiona i zbudowana w austro-węgierskiej stoczni w Trieście. Okręt został zwodowany w 1883 roku i wszedł w skład w tym samym roku. Jednostka została wycofana ze służby w 1913 roku.
Projekt i budowa „General Artigas” został zamówiony w austro-węgierskiej stoczni w Trieście. Wodowanie odbyło się w 1883 roku.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był kanonierką ze stalowym kadłubem o długości 39,01 metra, szerokości 6,25 metra i zanurzeniu średnim 2,59 metra. Wyporność normalna wynosiła 270 ton. Siłownię okrętu stanowiła maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy 520 KM. Prędkość maksymalna napędzanego jedną śrubą okrętu wynosiła 12,5 węzła. Paliwo stanowił węgiel.
Na uzbrojenie artyleryjskie okrętu składały się dwa pojedyncze działa kalibru 120 mm (4,7 cala) RK L/30 produkcji Kruppa.
Służba Kanonierka została przyjęta w skład w 1883 roku jako „General Artigas”. Nazwa jednostki została nadana na cześć urugwajskiego bohatera narodowego, José Gervasia Artigasa. Okręt został wycofany ze służby w 1913 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty zbudowane w Stabilimento Tecnico Triestino Kategoria:Urugwajskie kanonierki Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019