Pawieł Aleksandrowicz Orłow (ros. Павел Александрович Орлов, ur. 24 lipca 1923 w Orenburgu, zm. 18 stycznia 1945 w Krzeszowicach) – radziecki wojskowy, starszy sierżant, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Skończył 7 klas, pracował jako rachmistrz, od lutego 1942 służył w Armii Czerwonej. Walczył na Froncie Leningradzkim i 1 Ukraińskim, brał udział w obronie Leningradu i przerwaniu jego blokady oraz operacji wyborskiej. Był dowódcą działonu 3 batalionu piechoty 994 pułku piechoty 286 Dywizji Piechoty 115 Korpusu Piechoty 59 Armii w stopniu starszego sierżanta, w styczniu 1945 brał udział w operacji sandomiersko-śląskiej. 18 stycznia w rejonie stacji kolejowej w Krzeszowicach odparł dwa kontrataki Niemców, został ranny, jednak walczył nadal, zabijając łącznie do 70 niemieckich żołnierzy (według oficjalnych informacji), zanim zginął. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Jego imieniem nazwano ulicę w Orenburgu.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (pośmiertnie, 10 kwietnia 1945) Order Lenina (pośmiertnie, 10 kwietnia 1945) Medal „Za obronę Leningradu” (22 grudnia 1942)
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-09-03]
Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Orenburgu Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Starsi sierżanci Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 1945