Finn Thorsager (ur. 20 maja 1916, zm. 29 sierpnia 2000) – norweski pilot myśliwski okresu II wojny światowej.
Życiorys Od dzieciństwa interesował się lotnictwem. W 1925, wsiadł do wodnosamolotu N-25 Roalda Amundsena po jego wodowaniu w Oslofjordzie. W 1936 wstąpił do Szkoły Wojsk Lotniczych w Kjeller. O świcie 9 kwietnia 1940, w dniu inwazji niemieckiej na Norwegię, lecąc dwupłatowcem Gloster Gladiator zestrzelił Heinkla He 111. Najprawdopodobniej było to pierwsze norweskie zwycięstwo II wojny światowejW/g innych źródeł był to Ju 52 strącony wspólnie z por. Ralfem Tradinem. Podczas okupacji niemieckiej uciekł przez neutralną Szwecję, Moskwę, Władywostok, Jokohamę i Kalifornię aby dołączyć do Little Norway (ośrodek szkoleniowy dla norweskich pilotów) w Kanadzie. Na początku ze względu na doświadczenie otrzymał przydział jako instruktor, w sierpniu 1941 został przeniesiony do 331 dywizjonu RAF, następnie otrzymał przydział do 332 dywizjonu. 18 marca 1942 awansowany do stopnia kapitana objął dowództwo nad eskadrą A. 19 sierpnia 1942, podczas rajdu na Dieppe uszkodził 3 Focke-Wulfy Fw 190. 22 lutego 1943 został dowódcą dywizjonu a 16 kwietnia strącił Fw 190. 15 września otrzymał Krzyż Wybitnej Służby Lotniczej. Pod koniec 1943 roku przeniesiony do lotnictwa transportowego gdzie służył do końca wojny. Po wojnie pracował jako pilot cywilny w liniach lotniczych DNL (Det Norske Luftfartsrederi), później w Scandinavian Airlines System. W 1976 przeszedł na emeryturę.
Odznaczenia Medal Świętego Olafa z gałązką dębową Krzyż Wybitnej Służby Lotniczej.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Biplane fighter pilots Finn Thorsager na fb
Kategoria:Oficerowie RAF Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Norwescy wojskowi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wybitnej Służby Lotniczej Kategoria:Odznaczeni Medalem św. Olafa