Latvijas Jūras spēki – jeden z rodzajów łotewskich sił zbrojnych. Marynarka wojenna Łotwy, istniejąca w latach 1919–1940, a następnie od uzyskania niepodległości kraju w 1991 roku. Jej trzon składa się z pięciu trałowców, pięciu okrętów patrolowych i dwóch okrętów pomocniczych. Łotewska marynarka wojenna operuje w ramach sił morskich NATO, angażuje się w ćwiczenia oraz operacje międzynarodowe – w tym w operację antypiracką Unii Europejskiej „Atalanta”.

Historia Lata 1919–1940 Po uzyskaniu niepodległości przez Republikę Łotewską w 1918 roku władze armii łotewskiej ogłosiły 10 sierpnia 1919 roku formalne utworzenie oddzielnej marynarki wojennej – Dywizjonu Straży Morskiej. 12 czerwca 1921 roku wstąpił do służby pierwszy łotewski okręt, poniemiecki trałowiec „Virsaitis”. Pomimo niewielkiego budżetu kraju, siły morskie zostały rozbudowane w ciągu najbliższych kilku lat poprzez zakup nowych okrętów we Francji. Do służby weszły jedyne okręty bojowe – dwa okręty podwodne „Ronis” i „Spidola” oraz dwa dalsze trałowce „Viesturs” i „Imanta”. Okręty te, oprócz jednostek pomocniczych, stanowiły trzon marynarki Łotwy w okresie międzywojennym. W 1926 roku utworzono oddział lotnictwa morskiego. Okupacja Łotwy przez wojska radzieckie 17 czerwca 1940 roku i następnie przyłączenie Łotwy do ZSRR jako jednej z republik przyniosła kres własnej państwowości i odrębności łotewskiej marynarki wojennej. Po integracji z radziecką marynarką wojenną większość dawnych łotewskich okrętów wojennych została zniszczona podczas II wojny światowej.

Od 1991 Po odzyskaniu niepodległości Łotwa rozpoczęła odbudowę swoich sił zbrojnych w 1991 roku. Jako zadania dla marynarki wojennej określono bezpieczeństwo własnych granic morskich i usuwanie min. 11 kwietnia 1992 roku podniesiono banderę na pierwszej jednostce „Sams”, co jest uważane za datę odrodzenia sił morskich Łotwy (był to dawny kuter ochrony rybołówstwa łotewskiej SRR „Ribanadzor”). W następnych latach przejęte jednostki patrolowe zostały wycofane ze służby, a na ich miejsce zostały zakupione używane okręty z zagranicy, między innymi z zasobów Marynarki Ludowej NRD. Przez pewien czas jedynymi okrętami o większej wartości były niemieckie trałowce typu Kondor, o tradycyjnych nazwach „Viesturs” i „Imanta”, otrzymane w 1993 roku (uzbrojone dopiero w kolejnym roku, z użyciem polskich działek). Priorytetem stały się działania przeciwminowe – do 2011 roku usunięto 477 min, bomb lub torped pozostałych z czasów wojny, głównie z Zatoki Ryskiej i Cieśniny Irbe. Spośród jednostek pomocniczych, Łotwa między innymi otrzymała w 1993 roku polski holownik „Pērkons” (ex H-18). Do czerwca 1994 roku łotewskie bazy w Lipawie i Bolderāja ostatecznie opuściła rosyjska Flota Bałtycka, pozostawiając znaczną liczbę niesprawnych i nadających się do złomowania, a w wielu wypadkach zatopionych okrętów różnych klas, natomiast same bazy były zdewastowane i wymagające oczyszczenia z wraków.

Od 1995 roku okręty łotewskie zaczęły na zaproszenie sojuszu NATO brać udział w największych międzynarodowych manewrach BALTOPS na Bałtyku. W październiku 1996 r. rozpoczęto trwałą współpracę z siłami morskimi Litwy i Estonii. W związku z tym w 1998 roku utworzono międzynarodowy Dywizjon Bałtycki (BALTRON) zajmujący się poszukiwaniem min morskich. Od przystąpienia do NATO w 2004 r. łotewskie siły morskie regularnie uczestniczyły w manewrach takich jak: SQUADEX lub Open Spirit. Ponadto kraj uczestniczy w różnych międzynarodowych misjach bojowych. mały|Łotewskie okręty w Belfaście

W ramach dalszego wzmacniania priorytetowych zadań marynarki, od 2007 roku do służby weszło pięć zakupionych od Holandii niszczycieli min typu Alkmaar (Tripartite). Od 2011 roku do służby weszło pięć nowoczesnych okrętów patrolowych typu Skrunda w układzie katamaranu, zbudowane w łotewskiej stoczni w Rydze.

Po reorganizacjach, od 2004 roku siły morskie Łotwy dzielą się na Dowództwo Floty, Dowództwo Flotylli Okrętów Bojowych i Straż Graniczną. W skład Flotylli Okrętów Bojowych wchodzą: Dywizjon Okrętów Przeciwminowych, Dywizjon Okrętów Patrolowych, System Obserwacji Rejonu Wodnego i Łączności oraz Centrum Wsparcia i Serwisowe Sił Przeciwminowych. W 2011 roku marynarka Łotwy liczyła 18 okrętów i 797 osób, w tym 123 oficerów. Głównymi bazami są Lipawa i Windawa.

Dowódca sił morskich Poniżej przedstawiona jest lista dowódców Łotewskiej Marynarki Wojennej. Imię i nazwiskoLata pracyUwagiArchibald von Keyserlingdo 1931Teodors Spāde1931-1940Gaidis Andrejs Zeibots1992-19992003–2006 dowódca sił zbrojnychIlmārs Lešinskis1999-2004Aleksandrs Pavlovičs2004-2009Rimants Štrimaitis5 października 2009-7 listopada 2013Kaspars Zelčs8 listopada 2013-11 lipca 2014tymczasowyJuris Rozeod 11 lipca 20142015/16 reprezentowany przez szefa sztabu Valdisa StankęIngus Vizulisod 18 kwietnia 2016

Wyposażenie TypNumerNazwaWe flocie odUwagiOkręty przeciwminoweNiszczyciele min typu TripartiteM-04 „Imanta”2007dawniej Hr.Ms. „Harlingen” (M854)M-05 „Viesturs”2007dawniej Hr.Ms. „Scheveningen” (M855) M-06 „Tālivaldis”2008dawniej Hr.Ms. „Dordrecht” (M852) M-07 „Visvaldis”2008dawniej Hr.Ms. „Delfzijl” (M851) M-08 „Rūsiņš”2011dawniej Hr.Ms. „Alkmaar” (M850)Okręty patroloweOkręty patrolowe typu StormP 01 «Zibens»dawniej KNM "Djerv" (P966); wycofanyP 02 «Lode»od 11 lipca 2001dawniej KNM "Hvass" (P972); wycofanyP 03 «Linga»od 11 lipca 2001dawniej KNM "Gnist" (P979); wycofanyOkręty patrolowe typu SkrundaP 05 «Skrunda»od 2011 rokuP 06 «Cēsis»od 2011 rokuP 07 «Viesīte»od 2011 rokuP 08 «Jelgava»od 2011 rokuP 09 «Rēzekne»od 2011 rokuOkręty pomocniczeTyp VidarA 53 od 27 stycznia 2003dawniej KNM "Vale" (N53)okręt hydrograficzny typu BuyskesA 90 od 11 listopada 2004dawniej Hr.Ms. "Buyskes" (A904)holownik typu H-300A 18 «Pērkons»od 1993dawniej H-18; wycofanyOkręty straży przybrzeżnejŁodzie patrolowe KBKA 01 «Kristaps»od 1993dawniej KA 06 «Gaisma»od 1994dawniej KA 07 «Ausma»od 1994dawniej KA 08 «Saule»od 1994dawniej KA 09 «Klints»od 1994dawniej KA 14 «Astra»od 1994dawniej

Stopnie wojskowe Oficerowie Łotewskiej Marynarki WojennejFlagowi OficerowieStarsi OficerowieOficerowie MłodsiNaramiennik93x93px93x93px93x93px93x93px93x93px93x93px93x93px93x93px93x93pxPolski odpowiednik RangaAdmirał floty ViceadmirālisWiceadmirał KontradmirālisKontradmirał Flotiles admirālisKomandor Jūras KapteinisKomandor porucznik KomandkapteinisKomandor podporucznik KomandleitnantsKapitan marynanarki KapteiņleitnantsPorucznik marynarki VirsleitnantsPodporucznik marynarki LeitnantsOdpowiada w systemie NATO:OF-8OF-7OF-6OF-5OF-4OF-3OF-2OF-1 Podoficerowie Łotewskiej Marynarki WojennejGeneralni podoficerowieStarsi podoficerowieMłodsi podoficerowieMarynarzeNaramiennik89x89px89x89px88x88px90x90px90x90px91x91px88x88pxBrak naramiennikaPolski odpowiednik RangaStarży chorąży Sztabowy Marynarki Augstākais bocmanisStarszy chorąży Marynarki Galvenais bocmanischorąży Marynarki Štāba bocmanisBosman BocmanisSierżant SeržantsKapral KaprālisStarszy Marynarz DižmatrozisMarynarz MatrozisOdpowiada w systemie NATO:OR-9OR-8OR-7OR-6OR-5OR-4OR-3OR-2

Flagi wojskowe BanderaProporzecZnak dowódcy okrętutło|140x140pxtło|140x140pxtło|290x290px

Flagi urzędników Minister obronyDowódca marynarkiwojennejWiceadmirałKontradmirałtło|140x140pxtło|140x140pxtło|140x140pxtło|140x140pxKomandorKomandor flotyKomandor eskadryDowódca dywizjitło|140x140pxtło|140x140pxtło|140x140px140x140px

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Marynarki wojenne Kategoria:Wojsko łotewskie Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1991