Akaki Konstantinowicz Bukija (ros. Акакий Константинович Букия, gruz. აკაკი კონსტანტინეს ძე ბუკია, ur. we wsi Abastumani w Gruzji, zm. 25 grudnia 1974 w Zugdidi) – radziecki wojskowy, podpułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Urodził się w gruzińskiej rodzinie chłopskiej. Do 1932 uczył się w technikum topograficznym w Tbilisi, od 19 września 1932 służył w Armii Czerwonej, w 1936 ukończył Zakaukaską Szkołę Piechoty. Do czerwca 1938 służył w Zakaukaskim Okręgu Wojskowym, był dowódcą plutonu czołgów i pomocnikiem szefa sztabu dywizjonu artylerii 47 pułku artylerii 47 Dywizji Artylerii, w 1938 został skierowany na Front Dalekowschodni jako szef zwiadu 66 pułku artylerii i instruktor techniki 161 pułku artylerii 66 Dywizji Artylerii. Od 1938 należał do WKP(b), w 1940 został dowódcą plutonu 263 pułku artylerii haubic, od sierpnia 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami. Dowodził dywizjonem moździerzy, był zastępcą dowódcy i dowódcą pułku artylerii samochodowej, walczył na Froncie Północno-Zachodnim, Południowym, Centralnym, Białoruskim, 1, 2 i 3 Ukraińskim. Był dwukrotnie ranny. Brał udział w walkach na zachód od miasta Wałdaj, w wyzwalaniu Starej Russy, w walkach w rejonie miasta Rubiżne, bitwie kurskiej, forsowaniu Dniepru, operacji mozyrskiej, operacji korsuń-szewczenkowskiej, humańsko-botoszańskiej, jasko-kiszyniowskiej, w tym w forsowaniu Dniestru, Prutu i wyzwalaniu Jass, Vaslui, Rymnika i Ploeszti, w operacji debreczyńskiej oraz walkach o Budapeszt, Wiedeń i Pragę. Szczególnie wyróżnił się w walkach o Vaslui 22 sierpnia 1944, gdzie osobiście trafił ogniem dwa czołgi i działo szturmowe wroga. W sierpniu 1945 jako dowódca 111 gwardyjskiego ciężkiego pułku artylerii samochodowej 9 Gwardyjskiej Dywizji Zmechanizowanej 6 Gwardyjskiej Armii Pancernej Frontu Zabajkalskiego brał udział w wojnie z Japonią. Po wojnie służył w Zabajkalskim Okręgu Wojskowym jako zastępca dowódcy 20 pułku czołgów 5 Gwardyjskiej Dywizji Pancernej, w 1951 ukończył Leningradzką Wyższą Oficerską Szkołę Wojsk Pancernych, w 1953 zakończył służbę w stopniu podpułkownika.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (24 marca 1945) Order Lenina (24 marca 1945) Order Czerwonego Sztandaru (21 września 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (1 kwietnia 1944) Order Czerwonej Gwiazdy (trzykrotnie, 16 listopada 1943, 17 grudnia 1943 i 24 czerwca 1948) Medal za Odwagę (6 listopada 1942) Medal „Za zasługi bojowe” (3 listopada 1944) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za zwycięstwo nad Japonią” Medal „Za zdobycie Budapesztu” Medal „Za zdobycie Wiednia” Medal „Za wyzwolenie Pragi” I medal mongolski.
Bibliografia Biogram na stronie warheroes.ru (ros.) [dostęp 2019-04-14]
Kategoria:Podpułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Gruzińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR) Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zasługi bojowe” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Japonią” Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Radzieccy dowódcy pułków w II wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 1974