Zygfryd Czempisz (ur. 9 września 1910 w Berlinie, zm. podczas II wojny światowej będąc żołnierzem Wehrmachtu) – polski piłkarz.
Czempisz był wychowankiem Diany Katowice, którą reprezentował w zawodach lekkoatletycznych oraz piłce nożnej do 1934 roku. Dodatkowo uprawiał piłkę ręczną w Pogoni Katowice, w barwach której osiągnął w sezonie 1934 tytuł mistrza Polski. W 1935 roku przeszedł do Ruchu Chorzów i występował w nim do momentu wybuchu II wojny światowej. Czempisz zdobył z drużyną w tym czasie trzykrotnie mistrzostwo Polski (1935, 1936, 1938). W latach 1933–1935 rozegrał dwa spotkania towarzyskie w reprezentacji Śląska.
Kariera sportowa Zygfryd Czempisz urodził się 9 września 1910 w Berlinie. Był wychowankiem Diany Katowice. W młodości uprawiał lekkoatletykę. W wieku szesnastu lat uczestniczył w zawodach lekkoatletycznych o odznakę Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. Wygrał w skoku wzwyż, zaś z wynikiem 4,6 metra zajął drugie miejsce w skoku w dal. We wrześniu 1931 roku zajął trzecie miejsce w biegu na 200 metrów podczas zawodów lekkoatletycznych Stowarzyszenia Młodzieży Polskiej o mistrzostwo Śląska w kategorii seniorów. W sekcji piłki nożnej grał na pozycji napastnika. W sierpniu 1932 roku wystąpił w barwach Iskry Łaziska Górne w przegranym sparingu (3:4, 7 sierpnia 1932 roku) przeciwko mistrzowi Śląska, Stowarzyszeniu Młodzieży Polskiej Panewniki. Czempisz był wówczas zgłoszony jako piłkarz Diany, przez co groziła mu dyskwalifikacja. W październiku 1933 roku zagrał dla reprezentacji Śląska, która poniosła porażkę w wyjazdowym meczu z Podokręgiem Bielsko-Biała (5:3, 15 października 1933 roku). W grudniu strzelił hat tricka w towarzyskim spotkaniu z 06 Katowice, który został wygrany przez Dianę 2:5. Czempisz grał w drużynie piłkarskiej do końca 1934 roku. Dodatkowo reprezentował Pogoń Katowice, z którą zdobył mistrzostwo Polski w piłce ręcznej jedenastoosobowej.
Do Ruchu Chorzów przeszedł w 1935 roku. Transfer zawodnika w kwietniu zatwierdził wydział gier i dyscypliny Polskiego Związku Piłki Nożnej. Czempisz miał spełniać rolę rezerwowego obrońcy, przez co na boisku pojawiał się pod nieobecność Huberta Wadasa. W barwach nowego zespołu zadebiutował w wygranym meczu przeciwko Wiśle Kraków (4:2, 14 kwietnia 1935 roku), który był rozegrany w ramach drugiej kolejki ligowej. W maju wystąpił w wygranej konfrontacji (5:2, 12 maja 1935 roku) reprezentacji Śląska z Lwowem. W sierpniu zagrał w nieoficjalnym spotkaniu reprezentacji Polski z Rapidem Wiedeń, w którym padł remis (2:2, 1 sierpnia 1935 roku). We wrześniu ukazała się na łamach prasy informacja, jakoby miał przejść do Pogoni Lwów przez konflikt wywołany z władzami klubu. W sezonie 1935 Ruch obronił tytuł mistrzowski zdobyty w poprzednim roku. Czempisz zagrał w pięciu meczach ligowych.
W lutym 1936 roku zagrał w wygranym sparingu przeciwko Naprzodowi Lipiny (3:0, 2 lutego 1936) i doznał po faulu Ryszarda Pieca złamania nogi poniżej kolana. Zdaniem lekarzy do treningów na boisku miał wrócić w kwietniu. W wyniku urazu opuścił dziesięć kolejek ligowych, zaś do występów na boisku wrócił w przegranym pojedynku przeciwko ŁKS–owi Łódź (4:1, 23 sierpnia 1936 roku). Na początku sierpnia zagrał w spotkaniu piłki ręcznej o mistrzostwo Śląska, w którym Pogoń Katowice podejmowała Klub Sportowy Chorzów. W październiku podczas przegranej konfrontacji z Wisłą Kraków (3:1, 25 października 1936 roku) odnowiła mu się kontuzja, której doznał z początkiem roku. Sezon 1936 zakończył się kolejnym tytułem mistrza Polski zdobytym przez Ruch. Czempisz wystąpił w siedmiu spotkaniach ligowych.
We wrześniu 1937 roku podczas wygranego meczu z ŁKS–em Łódź (4:3, 26 września 1937 roku) sprokurował w pierwszej połowie rzut karny po zagraniu piłki ręką. Ruch nie obronił tytułu mistrzowskiego z poprzedniego roku i zajął na zakończenie rozgrywek ligowych trzecie miejsce w tabeli. Czempisz zagrał w piętnastu kolejkach ligowych sezonu 1937.
W sezonie 1938 Ruch odzyskał tytuł mistrzowski. Czempisz wystąpił w ośmiu spotkaniach ligowych, zaś od siódmej kolejki został zastąpiony na pozycji obrońcy przez Józefa Ibroma. Ze względu na wybuch II wojny światowej rozgrywki ligowe w sezonie 1939 nie zostały ukończone. Czempisz rozegrał ostatni mecz w barwach Ruchu przed okupacją przeciwko Warcie Poznań (5:2, 20 sierpnia 1939 roku). W niedokończonych rozgrywkach zagrał w pięciu spotkaniach, po czym został zmobilizowany do Wehrmachtu i zginął w czasie służby (brak danych o miejscu śmierci). Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge, odpowiedzialne między innymi za utrzymanie niemieckich grobów z czasów II wojny światowej podaje, że Czempisz od 1 stycznia 1945 roku uznany był za zaginionego, a jego nazwisko figuruje w księdze pamiątkowej niemieckiego cmentarza Sammelfriedhof w Królewcu.
Statystyki Klubowe w latach 1935–1939 Sezon Klub Liga Liga krajowa Meczów Bramek 1935 Ruch Chorzów I Liga 5 0 1936 Ruch Chorzów I Liga 7 0 1937 Ruch Chorzów I Liga 15 0 1938 Ruch Chorzów I Liga 8 0 1939 Ruch Chorzów I Liga 5 0 Razem 40 0
Reprezentacja Śląska w latach 1933–1935 Reprezentacja Rok Mecze Bramki Śląsk1933 1 01934 0 01935 1 0 Ogólnie 2 0
Mecze i gole w reprezentacji ŚląskLp.DataMiejscePrzeciwnikWynikGolRozgrywki1. 15.10.1933 Bielsko-Biała, Polska Podokręg Bielsko-Biała 5:3 towarzyski2. 12.05.1935 Katowice, Polska Lwów 5:2 towarzyski
Sukcesy Ruch Chorzów 16px Mistrzostwo Polski (3 razy) w sezonach: 1935, 1936, 1938 16px 3. miejsce w mistrzostwach Polski w sezonie 1937
Pogoń Katowice 16px Mistrzostwo Polski w sezonie 1934
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polacy wcieleni do Wehrmachtu w czasie II wojny światowej Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Piłkarze Ruchu Chorzów Kategoria:Sportowcy Pogoni Katowice Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Polacy zaginieni podczas II wojny światowej