Viesturs – łotewski trałowiec z lat 20. XX wieku, pierwsza z dwóch jednostek typu Viesturs. Zwodowany 27 maja 1926 roku we francuskiej stoczni Ateliers et Chantiers de la Loire w Nantes, został przyjęty do służby w marynarce łotewskiej jesienią 1926 roku. W wyniku aneksji Łotwy przez ZSRR jednostka została w sierpniu 1940 roku włączona do Floty Bałtyckiej początkowo pod tą samą nazwą, zmienianą następnie na oznaczenia T-298, Nr 57, Nr 51 i ponownie T-298. Okręt zakończył służbę w marynarce w lutym 1948 roku, przebudowany na statek badawczy. Został złomowany w latach 50. XX wieku.

Projekt i budowa Trałowce typu Viesturs zostały zamówione przez rząd Łotwy we Francji. Zawarty w październiku 1924 roku kontrakt opiewał na 1,5 mln łatów. Stworzony specjalnie na zamówienie projekt okrętów bazował na kadłubach holowników.

„Viesturs” został zbudowany w stoczni Ateliers et Chantiers de la Loire w Nantes. Stępkę okrętu położono na początku 1926 roku, a zwodowany został 27 maja 1926 roku.

Dane taktyczno-techniczne „Viesturs” był trałowcem o długości całkowitej 48,9 metra (46 metrów między pionami), szerokości 6,5 metra i zanurzeniu 1,5 metra (maksymalnie 1,8 metra). Wyporność standardowa wynosiła 265 ton, a pełna 310 ton. Siłownię jednostki stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 750 KM, do których parę dostarczały dwa kotły Normand. Prędkość maksymalna napędzanego dwiema śrubami okrętu wynosiła 14 węzłów. Zapas paliwa płynnego wynosił 30 ton. Zasięg wynosił 1100 Mm przy prędkości 11 węzłów.

Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło pojedyncze działo przeciwlotnicze kalibru 75 mm M1925 L/35 oraz cztery karabiny maszynowe. Wyposażenie trałowe stanowił trał mechaniczny, a na pokład można było zabrać 30 min.

Załoga okrętu składała się z 39 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba „Viesturs” został przyjęty do służby w marynarce łotewskiej jesienią 1926 roku. Koniec służby nastąpił w sierpniu 1940 roku w wyniku aneksji Łotwy przez ZSRR. Jednostka została 19 sierpnia 1940 roku bez zmiany nazwy włączona do Floty Bałtyckiej. W październiku 1940 roku okręt otrzymał oznaczenie T-298. W lipcu 1941 roku, po agresji Niemiec na ZSRR, jednostce nadano oznaczenie Nr 57, by we wrześniu tego roku zmienić je na Nr 51. W 1944 roku dokonano modernizacji uzbrojenia okrętu: zdemontowano broń pochodzenia francuskiego, instalując w zamian pojedyncze działo kal. 76 mm 34-K L/52, pojedyncze działo kal. 45 mm 21-K L/43 oraz trzy pojedyncze wielkokalibrowe karabiny maszynowe kal. 12,7 mm L/79. W sierpniu 1944 roku przywrócono oznaczenie jednostki T-298. Okręt zakończył służbę w marynarce wojennej w lutym 1948 roku, a następnie został przebudowany na statek badawczy. W latach 50. XX wieku został złomowany.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Trałowce typu Viesturs Kategoria:Okręty zbudowane w Ateliers et Chantiers de la Loire Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019