Trałowce typu Viesturs – łotewskie trałowce z okresu dwudziestolecia międzywojennego. W 1926 roku we francuskich stoczniach Ateliers et Chantiers de la Loire w Nantes i Chantiers et Ateliers Augustin Normand w Hawrze zbudowano dwa okręty tego typu – „Viesturs” i „Imanta”. Przyjęte do służby w marynarce wojennej w tym samym roku, służyły do czasu aneksji Łotwy przez ZSRR, a następnie włączono je do Floty Bałtyckiej.
Projekt i budowa Trałowce typu Viesturs zostały zamówione przez rząd Łotwy we Francji. Zawarty w październiku 1924 roku kontrakt opiewał na 1,5 mln łatów. Stworzony specjalnie na zamówienie projekt okrętów bazował na kadłubach holowników.
„Viesturs” został zbudowany w stoczni Ateliers et Chantiers de la Loire w Nantes, a „Imanta” w stoczni Chantiers et Ateliers Augustin Normand w Hawrze. Położenie stępek okrętów oraz ceremonie wodowania odbyły się w 1926 roku.
Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby „Viesturs” Loire początek 1926 27 maja 1926 jesień 1926 „Imanta” Normand wiosna 1926 11 sierpnia 1926 koniec 1926
Dane taktyczno-techniczne Okręty typu Viesturs były trałowcami o długości całkowitej 48,9 metra (46 metrów między pionami), szerokości 6,5 metra i zanurzeniu 1,5 metra (maksymalnie 1,8 metra). Wyporność standardowa wynosiła 265 ton, a pełna 310 ton. Siłownię jednostek stanowiły dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 750 KM, do których parę dostarczały dwa kotły Normand. Prędkość maksymalna napędzanych dwiema śrubami okrętów wynosiła 14 węzłów. Zapas paliwa wynosił 30 ton. Zasięg wynosił 1100 Mm przy prędkości 11 węzłów.
Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło pojedyncze działo przeciwlotnicze kalibru 75 mm M1925 L/35 oraz cztery karabiny maszynowe. Wyposażenie trałowe stanowił trał mechaniczny, a na pokład można było zabrać 30 min.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 39 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Viesturs” został przyjęty do służby w marynarce łotewskiej jesienią, a „Imanta” pod koniec 1926 roku. Koniec służby nastąpił w sierpniu 1940 roku w wyniku aneksji Łotwy przez ZSRR. Obie jednostki zostały 19 sierpnia 1940 roku bez zmiany nazw włączone do Floty Bałtyckiej. W październiku 1940 roku „Viesturs” otrzymał oznaczenie T-298, a „Imanta” T-299. 1 lipca 1941 roku, po agresji Niemiec na ZSRR, T-299 (ex-„Imanta”) weszła na minę na zachód od Saremy i zatonęła. T-298 (ex-„Viesturs”) przetrwał wojnę i zakończył służbę w marynarce wojennej w lutym 1948 roku, a następnie został przebudowany na statek badawczy. W latach 50. został zezłomowany.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019