Velta Rūķe-Draviņa (ur. 24 stycznia 1917 w Valmierze, zm. 7 maja 2003 w Sztokholmie) – łotewska językoznawczyni i folklorystka. Zajmowała się językami bałtyckimi, językoznawstwem ogólnym i badaniami nad rozwojem mowy u dzieci.
Życiorys Studia na Wydziale Filologii i Filozofii Uniwersytetu Łotwy ukończyła w 1939 roku. W latach 1938–1944 pracowała w archiwum językowym oraz wykładała na uczelni. Była asystentką Jānisa Endzelīnsa.
W 1944 roku wyemigrowała do Szwecji, gdzie w latach 1948–1970 nauczała na Uniwersytecie w Lund. W 1959 roku obroniła rozprawę doktorską Diminutive im Lettischen. Do 1984 roku kierowała Katedrą Języków i Literatury Bałtyckiej na Uniwersytecie w Sztokholmie. W latach 1982–1990 redagowała rocznik literacki „Zari”.
Podczas swojej działalności naukowej opublikowała ponad 300 artykułów, a także szereg książek lingwistycznych. Laureatka licznych nagród i wyróżnień.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Łotwy w Rydze Kategoria:Folkloryści Kategoria:Ludzie urodzeni w Valmierze Kategoria:Łotewscy językoznawcy Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Sztokholmskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Lund Kategoria:Zmarli w 2003