Jarosław Borszewicz (ur. 26 września 1956 roku w Łasku, zm. 1 czerwca 2016 roku w Czestkowie) – polski poeta, pisarz, dziennikarzJarosław Borszewicz, Pomroki, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2016. W czerwcu 1980 roku rozpoczął naukę w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Ukończył również Międzynarodowe Studium Dziennikarskie w Poznaniu. Był wykładowcą i dyrektorem programowym na niepublicznych uczelniach dziennikarskich (m.in. Międzynarodowe Studium Dziennikarskie w Katowicach).
Wydał dwa tomiki wierszy: Zezowaty duet (1981) i Zezowaty duet oraz nowe wiersze (2016), powieści: Mroki (1983, 2015) i Pomroki (2016).
Życiorys Jarosław Borszewicz dzieciństwo i młodość spędził w Łasku. W 1977 roku rozpoczął Międzynarodowe Studium Dziennikarskie w Katowicach. W 1978 roku wygrał konkurs na najlepszy debiut roku ("Debiuty 78"). O swoim sukcesie Borszewicz napisał:"Drugi raz przyszedłem na świat w czerwcu, gdy wygrałem konkurs na najlepszy debiut roku".W 1980 roku, Borszewicz dostał się do Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej. W 1981 roku wydał tomik wierszy Zezowany Duet. "Po raz trzeci urodziłem się w czerwcu 1980 roku, gdy po pijanemu zdałem konkursowe egzaminy i dostałem się do Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, po czym – już po trzeźwemu – zakochałem się z wzajemnością w najpiękniejszej dziewczynie w historii Szkoły Filmowej".Po ukończeniu Studium Dziennikarskiego, Borszewicz został wykładowcą, a potem dyrektorem programowym na niepublicznych uczelniach dziennikarskich. Sam Borszewicz do swojej kariery naukowej podchodził humorystycznie – we wznowionym wydaniu Mroków napisał:"Mroki napisał trzydzieści pięć lat temu STUDENT Szkoły Filmowej, a obecne wydanie ma firmować swoim nazwiskiem i facjatą REKTOR Międzynarodowego Studium Dziennikarskiego. Zmartwychwstanie czy samobójstwo?"Borszewicz napisał scenariusz do sztuki "Łaski bez", która ukazała się 26.11.2011 roku w reżyserii Elżbiety Wojtackiej-Ślęzak. Sztuka powstała z okazji 55. jubileuszu łaskiego Domu Kulturyhttp://lask.pl/sites/all/files/Panorama/panorama1011.pdf. Na scenie pojawiło się 30 aktorów-amatorów, mieszkańców Łaska, w wieku od 5 do 75 lat. Borszewicz ujął w sztuce historię Łaska, losy zmyślonych i prawdziwych jego mieszkańców, zadbał by spektakl zarówno pobudzał do wspomnień, jak i do śmiechu. Komentując sztukę, reżyserka spektaklu zwróciła uwagę na "sentymentalny i wspomnieniowy" charakter dramatu, jak i na obecność pierwiastka humorystycznego. Stwierdziła również, że Borszewicz z dużą dozą obiektywizmu ukazał obecny i przeszły obraz miasta.
W 2015 roku wydawnictwo Iskry, za zgodą Borszewicza, wznowiło "Mroki".
Jarosław Borszewicz zmarł nagle 1 czerwca 2016 rokuhttp://lask.pl/sites/all/files/Panorama/czerwiec%202016.pdf. Został pochowany w Łasku, swoim rodzinnym mieście.
Utwory
Zezowaty duet oraz Zezowaty duet oraz inne wiersze Jarosław Borszewicz wydał dwa tomiki wierszy: Zezowaty duet (1981) i Zezowaty duet oraz nowe wiersze (2016). Pierwszy zawierał 33 wiersze, a wznowiony i poszerzony Zezowaty Duet oraz nowe wiersze aż 74. Poezja Borszewicza rozważa o najważniejszych wartościach – życiu i śmierci – i prowadzi refleksję egzystencjalną.
W Panoramie Łaskiej, periodyku, tomik poezji Zezowaty duet oraz nowe wiersze był wielokrotnie komentowany przez autorów. O poezji Borszewicza pisano, że jest ona "wstrząsającym apelem do drugiego człowieka zatroskanego o miłość, osamotnionego", że celnie opowiada o zagadnieniu bólu i kresu istnienia. Autorzy artykułów w Panoramie Łaskiej podkreślali, że Borszewicz "nie daje jednak prostych rad ani recept, stawia za to fundamentalne pytania, które i my bezradni sobie zadajemyhttp://lask.pl/sites/all/files/Panorama/panorama_maj2016.pdf.
Mroki mały|Wśród książek – powieści Jarosława Borszewicza Mroki i Pomroki. |alt=|lewo Mroki to powieść napisana w 1983 roku, wznowiona w 2015 roku. "Kiedy w grudniu 2014 roku zadzwonił do mnie dyrektor Krzysztof Obłucki i (...) zaproponował wznowienie tej książki, to nie wahałem się ani przez moment. Natychmiast pomyślałem "Nie!", a dyrektorowi odpowiedziałem "Tak!" – napisał w posłowiu do Mroków Jarosław BorszewiczJarosław Borszewicz, Mroki, Wydawnictwo Iskry, Warszawa 2015. Głównym bohaterem jest Duet Zezowaty, dorożkarz. Książka jest na zmianę monologiem Dueta, który rozmyśla nad życiem i śmiercią, rozmową z ukochaną bohatera – Nieobecną oraz przyjacielem Wiktorem. Mroki to powieść o nietypowej strukturze – nie jest pisana prozą, lecz urywanym wierszem. Główny bohater porusza się po wyimaginowanym świecie – świecie wartości. Książka "o pokusie śmierci i życia" nawiązuje do wielu systemów filozoficznych m.in. nihilizmu i egzystencjalizmu.
Pomroki Pomroki to powieść, a raczej poezjowieść – jak napisał sam Jarosław Borszewicz. Napisana w 2016 roku, początkowo zatytułowana Mroki II. Głównym bohaterem książki jest ponownie Duet Zezowany, dorożkarz. W drugiej części Mroków, odmieniony Duet nie poszukuje już kontaktu z Nieobecną, grubą kreską odkreśla autodestrukcję z Mroków, by teraz nauczyć się żyć na nowo. Bohater podsumowuje i analizuje swoje życie, zbiera różne nowe doświadczenia. Postanawia założyć pamiętnik ("Zapamiętnik"), którym dzieli się z czytelnikami.
Z powodu śmierci autora, Pomroki nie zostały ukończone. Oryginalny tekst został nieznacznie przeredagowany i złożony do druku.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1956 Kategoria:Zmarli w 2016 Kategoria:Polscy poeci XX wieku Kategoria:Polscy poeci XXI wieku Kategoria:Polscy pisarze XX wieku Kategoria:Polscy pisarze XXI wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Łasku Kategoria:Pochowani w Łasku