Slavomír Ondrejovič (ur. 17 kwietnia 1946 w Łuczeńcu) – słowacki językoznawca. Do jego zainteresowań naukowo-badawczych należą: socjolingwistyka, semantyka leksykalna, składnia, fonetyka, ortoepia, językoznawstwo ogólne, lingwistyka komputerowa. Tłumaczy z języka niemieckiego.
Życiorys W latach 1965–1970 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie (język słowacki i rosyjski). W 1977 roku uzyskał „mały doktorat” (PhDr.), w 1984 roku został kandydatem nauk, a w 2000 roku – docentem.
W 1977 roku został zatrudniony w Instytucie Językoznawstwa Słowackiej Akademii Nauk.
Wybrana twórczość Medzi slovesom a vetou: problémy slovesnej konverzie (Bratislava: Veda, 1989) Encyklopédia jazykovedy (Bratislava: Obzor 1993) (autor 294 haseł) Sedem a pol: zápisky z tzv. vedeckej turistiky (Bratislava: Veda, 2006) Hovorená podoba spisovnej slovenčiny (Bratislava: Veda, 2007) (redaktor) Jazyk, veda o jazyku, societa: sociolingvistické etudy (Bratislava: Veda, 2008)
Przypisy
Kategoria:Słowaccy językoznawcy Kategoria:Słowaccy tłumacze Kategoria:Słowaccy słowacyści Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łuczeńcu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie