Kārlis Skalbe (ur. 7 listopada 1879 w Incēni (Gmina Vecpiebalga), zm. 15 kwietnia 1945 w Sztokholmie) – łotewski pisarz i działacz polityczny.
Kārlis Skalbe już jako młody człowiek interesował się literaturą, czytał m.in. utwory Fiodora Dostojewskiego oraz Iwana Turgieniewa. Po uzyskaniu uprawnień pedagogicznych pracował jako nauczyciel w szkole w Ērgļi. W 1905 roku ze względu na zaangażowanie polityczne stracił pracę i założył czasopismo Kāvi. Publikowane tam teksty popierające rewolucję spowodowały wszczęcie postępowania sądowego przeciw Skalbe. W 1906 roku wyemigrował on do Szwajcarii, a następnie Finlandii i Norwegii.
Powrócił do Rygi w 1909 roku. W 1911 został aresztowany, po czym spędził dwa lata w więzieniu. W 1916 roku wstąpił do strzelców łotewskich i brał udział w działaniach wojennych.
W 1920 roku został wybrany do pierwszego łotewskiego parlamentu, a następnie do Saeima. W 1926 roku został uhonorowany Orderem Trzech Gwiazd. W latach okupacji niemieckiej (1942-1944) był redaktorem czasopisma Latvju Mēnešraksts. W 1944 roku wyemigrował do Szwecji, gdzie zmarł rok później.
Wybrane publikacje Poezja Pie jūras (1898) Cietumnieka sapņi (1902) Kad ābeles zied (1904) Zemes dūmos (1906) Veļu laikā (1907) Emigranta dziesmas (1909) Sirds un saule (1911) Sapņi un teikas (1912) Daugavas viļņi (1918) Pēclaikā (1923) Vakara ugunis (1927) Zāles dvaša (1931) Klusuma meldijas (1941)
Bajki i utwory dla dzieci Kā es braucu Ziemeļmeitas lūkoties (1904) Ezerieša meita (1907) Pazemīgās dvēseles (1911) Ziemas pasakas (1913) Pasaka par vecāko dēlu un citas pasakas (1924) Manu bērnības dienu mēnesis un citas pasakas (1926) Mātes leģendas (1928) Muļķa laime (1932) Garā pupa (1937)
Przypisy
Kategoria:Łotewscy pisarze Kategoria:Odznaczeni Orderem Trzech Gwiazd Kategoria:Posłowie do Saeimy Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1945