Robert Kranjec (ur. 16 lipca 1981 w Lublanie) – słoweński skoczek narciarski, brązowy medalista olimpijski, brązowy medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Pucharu Świata w lotach narciarskich w sezonach 2009/2010 i 2011/2012. Mistrz świata w lotach narciarskich w 2012.
Przebieg kariery Swoją karierę w Pucharze Świata rozpoczął w Trondheim w 1998, jednak przez kilka kolejnych lat startował w nim sporadycznie, nie zdobywając punktów. Pierwsze punkty Pucharu Świata zdobył w Kuopio w listopadzie 2001. W lutym 2002 wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie wspólnie z Damjanem Frasem, Primožem Peterką i Peterem Žontą zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym. W indywidualnych startach był piętnasty na normalnej skoczni oraz jedenasty na dużej. Miesiąc później wystąpił na mistrzostwach świata w lotach w Harrachovie, zajmując 11. miejsce. W międzyczasie, 1 marca 2002 roku podczas konkursu w Lahti po raz pierwszy stanął na podium, zajmując trzecie miejsce za Martinem Schmittem i Adamem Małyszem. Na koniec sezonu uplasował się na 16. miejscu w klasyfikacji generalnej. W sezonie 2002/2003 zajął 17. miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Wywalczył wtedy jedno podium – 9 lutego 2003 w Willingen ponownie był trzeci. Kilkanaście dni później wziął udział w mistrzostwach świata w Val di Fiemme, gdzie zarówno indywidualnie jak i drużynowo na dużej skoczni był szósty, a na normalnym obiekcie zajął 21. miejsce.
Na mistrzostwach świata w lotach w Planicy w 2004 indywidualnie był dwunasty, a wraz z kolegami z reprezentacji zajął szóstą pozycję. Na rozgrywane rok później mistrzostwa świata w Oberstdorfie Kranjec już nie pojechał. Jednak 26 listopada 2005 w Ruce zajął trzecie miejsce w inauguracyjnych zawodach sezonu 2005/2006, a kolejne wygrał i na pewien czas został liderem Pucharu Świata. W drugiej części sezonu skakał na niższym poziomie i w klasyfikacji generalnej zajął 16. miejsce. Podczas igrzysk olimpijskich w Turynie indywidualnie zajął miejsca w piątej dziesiątce, a w konkursie drużynowym Słoweńcy z Kranjcem w składzie zajęli 10. miejsce. W sezonach 2006/2007 i 2007/2008 zajmował czwarte miejsca na Letalnicy w Planicy. Nie wystąpił na mistrzostwach świata w Sapporo w 2007, a rok później, na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie wypadł przeciętnie. Dopiero w sezonie 2008/2009 udało mu się stanąć na najniższym stopniu podium zawodów Pucharu Świata. Na mistrzostwach świata w Libercu indywidualnie plasował się w pierwszej połowie drugiej dziesiątki, a drużynowo Słoweńcy wywalczyli siódme miejsce. W klasyfikacji generalnej plasował się kolejno na miejscach: 27. (2007), 25. (2008) i 23. (2009).
Podczas Letniego Grand Prix 2009 we wszystkich swoich startach znalazł się w pierwszej dziesiątce zawodów. W końcowej klasyfikacji zajął drugie miejsce, przegrywając tylko z Simonem Ammannem. Olimpijski sezon zakończył na najlepszym w karierze 10. miejscu w klasyfikacji PŚ. W przeciwieństwie do ubiegłych lat Kranjec regularnie punktował w konkursach. Na igrzyskach olimpijskich w Vancouver w konkursie na normalnej skoczni był szósty, na dużej zajmował 27. miejsce po pierwszej serii, jednak w drugiej osiągnął 135,5 m (trzecia odległość tej serii) i awansował na dziewiąte miejsce. Drużynowo Słoweńcy zajęli ósmą pozycję. Na mamucich skoczniach zajmował kolejno miejsce pierwsze, drugie i drugie. Te wyniki pozwoliły mu zdobyć małą kryształową kulę za Puchar Świata w lotach narciarskich. Mimo to, na mistrzostwach świata w lotach w Planicy nie zdobył medalu. Indywidualnie był piąty, a w drużynie szósty.
W sezonie 2010/2011 tylko raz stanął na podium. Miało to miejsce w ostatnich zawodach cyklu – 20 marca 2011 był drugi w lotach w Planicy, ulegając tylko Kamilowi Stochowi, a wyprzedzając Adama Małysza. 4 lutego 2011 na skoczni Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie w kwalifikacjach przy skoku na odległość 211,5 m zaliczył upadek. Mimo to, dzięki uzyskanej jednej z lepszych odległości udało mu się zakwalifikować do konkursu 5 lutego. 11 lutego 2011 w kwalifikacjach do konkursu na skoczni Vikersundbakken oddał skok na odległość 232 m, przez co ustanowił swój rekord życiowy. Podczas mistrzostw świata w Oslo indywidualnie prezentował się słabo. Natomiast w konkursach drużynowych był szósty na normalnej skoczni, a razem z Peterem Prevcem, Jurijem Tepešem i Jernejem Damjanem zdobył brązowy medal na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym Słoweńcy wyprzedzili zajmujących czwarte miejsce Niemców o 0,7 punktu.
W marcu 2019 roku ogłosił zakończenie kariery.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2002 Salt Lake City/Park City–15. miejsce (K-95), 11. miejsce (K-125)2006 Turyn/Pragelato–41. miejsce (K-95), 49. miejsce (K-125)2010 Vancouver/Whistler–6. miejsce (K-95), 9. miejsce (K-125)2014 Soczi/Krasnaja Polana–nie wystartował (K-95), 37. miejsce (K-125)
Drużynowo 2002 Salt Lake City/Park City–brązowy medalSkład zespołu: Damjan Fras, Primož Peterka, Robert Kranjec, Peter Žonta2006 Turyn/Pragelato–10. miejsceSkład zespołu: Rok Benkovič, Robert Kranjec, Primož Peterka, Jernej Damjan2010 Vancouver/Whistler–8. miejsceSkład zespołu: Primož Pikl, Mitja Mežnar, Peter Prevc, Robert Kranjec2014 Soczi/Krasnaja Polana–5. miejsceSkład zespołu: Jurij Tepeš, Robert Kranjec, Jernej Damjan, Peter Prevc
Starty R. Kranjca na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca15.10 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-90–indywid.91,5 m92,5 m236,0 pkt33,0 pktSimon Ammann11.13 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-120–indywid.122,0 m122,5 m237,6 pkt43,8 pktSimon Ammann3.15px18 lutego2002 Park CityUtah Olympic ParkK-120–druż.133,0 m124,5 m946,3 pkt (264,5 pkt)27,8 pktNiemcy41.12 lutego2006 PragelatoTrampolino a MonteK-95HS-106indywid.91,5 m–105,5 pkt161,0 pktLars Bystøl49.18 lutego2006 PragelatoTrampolino a MonteK-125HS-140indywid.102,0 m–63,1 pkt213,8 pktThomas Morgenstern10.20 lutego2006 PragelatoTrampolino a MonteK-125HS-140druż.105,5 m–390,4 pkt (74,4 pkt)593,6 pktAustria6.13 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-95HS-106indywid.102,0 m102,5 m259,5 pkt17,0 pktSimon Ammann9.20 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140indywid.118,5 m135,5 m233,7 pkt49,9 pktSimon Ammann8.22 lutego2010 WhistlerWhistler Olympic ParkK-125HS-140druż.129,0 m139,0 m958,8 pkt (263,4 pkt)149,1 pktAustriaDNS9 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-95HS-106indywid.Nie wystartował.–Kamil Stoch37.15 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140indywid.125,5 m–108,1 pkt170,6 pktKamil Stoch5.17 lutego2014 Krasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140druż.120,5 m131,0 m995,6 pkt (225,8 pkt)45,5 pktNiemcy
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2003 Val di Fiemme/Predazzo–6. miejsce (K-120), 21. miejsce (K-95)2009 Liberec–11. miejsce (K-90), 15. miejsce (K-120)2011 Oslo–32. miejsce (K-95), 23. miejsce (K-120)2013 Val di Fiemme/Predazzo–26. miejsce (K-95), 21. miejsce (K-120)
Drużynowo 2003 Val di Fiemme/Predazzo–6. miejsceSkład zespołu: Peter Žonta, Rok Benkovič, Primož Peterka, Robert Kranjec2009 Liberec–7. miejsceSkład zespołu: Mitja Mežnar, Jernej Damjan, Robert Hrgota, Robert Kranjec2011 Oslo–6. miejsce (K-95)Skład zespołu: Mitja Mežnar, Jernej Damjan, Robert Kranjec, Peter Prevc, brązowy medal (K-120)Skład zespołu: Peter Prevc, Jurij Tepeš, Jernej Damjan, Robert Kranjec2013 Val di Fiemme/Predazzo–6. miejsce (K-120)Skład zespołu: Robert Kranjec, Jurij Tepeš, Jaka Hvala, Peter Prevc
Starty R. Kranjca na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca6.22 lutego2003 PredazzoTrampolino Dal BenK-120–indywid.127,0 m128,5 m260,9 pkt28,1 pktAdam Małysz6.23 lutego2003 PredazzoTrampolino Dal BenK-120–druż.130,0 m128,0 m954,5 pkt (266,4 pkt)92,1 pktFinlandia21.28 lutego2003 PredazzoTrampolino Dal BenK-95–indywid.96,0 m94,0 m230,0 pkt49,0 pktAdam Małysz11.21 lutego2009 LiberecJeštědK-90HS-100indywid.95,5 m97,5 m254,0 pkt28,0 pktWolfgang Loitzl15.27 lutego2009 LiberecJeštědK-120HS-134indywid.125,5 m–125,4 pkt15,9 pktAndreas Küttel7.28 lutego2009 LiberecJeštědK-120HS-134druż.123,0 m123,0 m914,6 pkt (240,8 pkt)119,7 pktAustria32.26 lutego2011 OsloMidtstubakkenK-95HS-106indywid.90,5 m–100,2 pkt169,0 pktThomas Morgenstern6.27 lutego2011 OsloMidtstubakkenK-95HS-106druż.101,0 m100,0 m924,2 pkt (239,6 pkt)101,3 pktAustria23.3 marca2011 OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134indywid.125,0 m121,0 m230,1 pkt47,4 pktGregor Schlierenzauer3.15px5 marca2011 OsloHolmenkollbakkenK-120HS-134druż.136,0 m–452,6 pkt (140,6 pkt)47,4 pktAustria26.23 lutego2013 PredazzoTrampolino Dal BenK-95HS-106indywid.100 m92 m219,2 pkt33,4 pktAnders Bardal21.28 lutego2013 PredazzoTrampolino Dal BenK-120HS-134indywid.123,0 m126,5 m264,5 pkt31,3 pktKamil Stoch6.2 marca2013 PredazzoTrampolino Dal BenK-120HS-134druż.122,0 m126,0 m1046,4 pkt (262,0 pkt)89,5 pktAustria
Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2002 Harrachov–11. miejsce2004 Planica–12. miejsce2006 Tauplitz–15. miejsce2008 Oberstdorf–17. miejsce2010 Planica–5. miejsce2012 Vikersund–złoty medal2014 Harrachov–29. miejsce2016 Tauplitz–10. miejsce
Drużynowo 2004 Planica–6. miejsceSkład zespołu: Primož Peterka, Bine Zupan, Rok Benkovič, Robert Kranjec2006 Tauplitz–5. miejsce2008 Oberstdorf–12. miejsceSkład zespołu: Robert Kranjec, Jurij Tepeš, Primož Peterka, Jernej Damjan 2010 Planica–6. miejsce 2012 Vikersund–brązowy medalSkład zespołu: Jernej Damjan, Jurij Tepeš, Jure Šinkovec, Robert Kranjec2016 Tauplitz–4. miejsceSkład zespołu: Robert Kranjec, Jurij Tepeš, Anže Lanišek, Peter Prevc
Starty R. Kranjca na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca11.9-10 marca2002 HarrachovČerťákK-185–indywid.172,0 m172,0 m–Seria konkursowa została odwołana–312,3 pkt84,0 pktSven Hannawald12.20-21 lutego2004 PlanicaVelikankaK-185–indywid.186,5 m214,0 m216,0 m182,0 m773,7 pkt58,4 pktRoar Ljøkelsøy6.22 lutego2004 PlanicaVelikankaK-185–druż.200,0 m209,5 m1503,4 pkt (388,4 pkt)208,4 pktNorwegia15.13-14 stycznia2006 TauplitzKulmK-185HS-203indywid.193,0 m195,0 m172,0 m170,0 m678,5 pkt109,5 pktRoar Ljøkelsøy5.15 stycznia2006 TauplitzKulmK-185HS-203druż.207,0 m207,0 m1252,2 pkt (400,8 pkt)245,7 pktNorwegia17.22-23 lutego2008 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185HS-213indywid.194,5 m201,0 m189,0 m191,0 m740,1 pkt95,3 pktGregor Schlierenzauer12.24 lutego2008 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185HS-213druż.85,0 m–Zespół nie awansował do II serii509,3 pkt (39,0 pkt)1044,0 pktAustria5.19-20 marca2010 PlanicaLetalnicaK-185HS-215indywid.223,5 m203,0 m212,5 m222,5 m873,5 pkt62,3 pktSimon Ammann6.21 marca2010 PlanicaLetalnicaK-185HS-215druż.219,5 m206,5 m1378,3 pkt (408,5 pkt)263,1 pktAustria1.15px25 lutego2012 VikersundVikersundbakkenK-195HS-225indywid.217,5 m244,0 m–Seria konkursowa została odwołana–408,7 pkt–3.15px26 lutego2012 VikersundVikersundbakkenK-195HS-225druż.235,5 m205,0 m1580,4 pkt (423,4 pkt)68,0 pktAustria29.14-15 marca2014 HarrachovČerťákK-185HS-205indywid.176,5 m161,0 m––304,7 pkt86,3 pktSeverin Freund10.15-16 stycznia2016 TauplitzKulmK-200HS-225indywid.204,5 m213,5 m210,0 m–534,9 pkt105,2 pktPeter Prevc4.17 stycznia2016 TauplitzKulmK-200HS-225druż.209,0 m211,5 m1272,7 pkt (356,0 pkt)195,0 pktNorwegia
Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 1998 Sankt Moritz–15. miejsce
Drużynowo 1998 Sankt Moritz–4. miejsceSkład zespołu: Miha Rihtar, Blaž Vrhovnik, Grega Lang, Robert Kranjec
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2001/200216.2002/200317.2003/200446.2004/200545.2005/200616.2006/200727.2007/200825.2008/200923.2009/201010.2010/201118.2011/20129.2012/20136.2013/201411.2014/201526.2015/201613.2017/201849.
Miejsca na podium