Ante Gotovina (ur. 12 października 1955 w Tkonie) – chorwacki żołnierz i generał, oskarżany o zbrodnie wojenne, ostatecznie uniewinniony. W 2011 został skazany przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii na 24 lata więzienia za zbrodnie popełnione w 1995 roku na Serbach. 16 listopada 2012 r. uniewinniony przez Trybunał ONZ. W Chorwacji jest uznawany za jednego z największych bohaterów wojny z Serbami.
Życiorys thumb|Ponosu Hrvatski – „Duma Chorwacji”, kasa parkingu w Makarska, wrzesień 2011 roku Gotovina urodził się na wyspie Pašman niedaleko Zadaru. W wieku 16 lat opuścił rodzinny dom i został marynarzem. Na początku lat 70. wstąpił do Legii Cudzoziemskiej, pod przybranym nazwiskiem Andrija Grabovac. Po odbyciu szkolenia w Pau został żołnierzem elitarnego 2 Cudzoziemskiego Pułku Powietrznodesantowego. Po pięciu latach opuścił tę jednostkę i w 1979 otrzymał obywatelstwo francuskie.
W latach 80. udał się razem ze swoim przyjacielem Dominique Erulinem do Ameryki Łacińskiej i w Argentynie oraz Gwatemali organizowali grupy paramilitarne. W Kolumbii poznał swoją pierwszą żonę, Ximenę i przybrał kolejny pseudonim – Toni Moremante.
W 1990 Ante Gotovina powrócił do Chorwacji i rok później został oficerem, biorąc udział w wojnie w Jugosławii. W 1994 otrzymał awans na stopień generała dywizji. Podczas operacji Burza w 1995 został oficerem dowodzącym w regionie Splitu. W latach 1996–2000 był naczelnikiem armii chorwackiej.
W 2001 chorwacki pisarz Nenad Ivanković napisał książkę Ratnik – pustolov i general (jedna biografija) (Wojownik – poszukiwacz przygód i generał (biografia)), biografię Ante Gotoviny.
W roku 2002 powstał 8-odcinkowy serial General poświęcony Ante Gotovinie. W rolę generała wcielił się chorwacki aktor Goran Višnjić.
21 maja 2001 Gotovina został oskarżony przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii o zbrodnie przeciwko ludzkości oraz zbrodnie wojenne, które zostały popełnione na Serbach chorwackich w czasie i po operacji Burza, w tym o zamordowanie co najmniej 150 Serbów z Krajiny oraz wypędzenie około 200 tysięcy. Od tego czasu się ukrywał.
7 grudnia 2005 został zatrzymany w Hiszpanii. Dzień później wydano formalny nakaz jego aresztowania.
15 kwietnia 2011 haski trybunał skazał go na 24 lata więzienia. Podczas ogłaszania wyroku w kościołach na terenie całej Chorwacji odbyły się nabożeństwa w intencji uniewinnienia gen. Gotoviny, a sam wyrok Chorwaci uznali za hańbę.
16 listopada 2012 izba apelacyjna haskiego trybunału uniewinniła od wszystkich punktów oskarżenia generała Gotovinę, a razem z nim drugiego chorwackiego generała Mladena Markača, skazanego w pierwszej instancji na 18 lat więzienia. Po uwolnieniu z Hagi zamieszkał w Pakoštane. Został przedsiębiorcą i rozwinął działalność związaną z hodowlą tuńczyka.
Życie prywatne Jest żonaty z Dunją Zloić, pułkownik armii chorwackiej. Ma z nią syna Ante (ur. 1997). Jego pozostałe dzieci to córka Ana (ur. 1994) z dziennikarką Vesną Karuzą oraz córka Ximena z pierwszą żoną, kolumbijską dziennikarką Ximeną.
Odznaczenia i wyróżnienia Order Księcia Domagoja z wstęgą (1995) Order Bana Jelacica (1995) Order Mikołaja Subica Zrinskiego (1996) Order Chorwackiego Krzyża (1996) Order Chorwackiej Koniczyny (1996) Medal Wdzięczności Ojczyzny (1996) Order Ante Starčevića (1997) Wielki Order Króla Piotra Krzesimira IV z Wstęgą i Gwiazdą Poranną (2018) Honorowy obywatel Dubrownika (2012), Osijeku (2012), Splitu (2012), Ploče (2013), Knina (2014), Zagrzebia (2015)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Chorwaccy generałowie Kategoria:Francuzi pochodzenia chorwackiego Kategoria:Honorowi obywatele Dubrownika Kategoria:Honorowi obywatele Knina Kategoria:Honorowi obywatele Osijeka Kategoria:Honorowi obywatele Splitu Kategoria:Honorowi obywatele Zagrzebia Kategoria:Odznaczeni Wielkim Orderem Króla Petara Krešimira IV Kategoria:Uczestnicy wojny w Bośni i Hercegowinie Kategoria:Uczestnicy wojny w Chorwacji Kategoria:Żołnierze Legii Cudzoziemskiej Kategoria:Urodzeni w 1955