Hlińska Turnia ( , , 2341 m) – szczyt w Tatrach Wysokich, położony na terenie Słowacji. Wcześniejsze pomiary określały jego wysokość na 2330 m, 2334 m lub 2340 m. Hlińska Turnia znajduje się w bocznej grani tatrzańskiej odchodzącej od grani głównej w Cubrynie (Čubrina), nazywanej główną granią odnogi Krywania (Hlavná os hrebeňa Kriváňa). Hlińska Turnia jest szczytem zwornikowym, w jej wierzchołku odchodzi w kierunku południowo-wschodnim kolejna grań boczna zwana Granią Baszt (Hrebeň bášt). Dokładniej rzecz biorąc punkt zwornikowy znajduje się około 8 m na północ od wierzchołka, nie wznosi się więc nad Doliną Hlińską, ale ściana Hlińskiej Turni opada do tej doliny.
Hlińska Turnia sąsiaduje: w głównej grani odnogi Krywania ze Szczyrbskim Szczytem (Štrbský štít, 2382 m), rozdziela je Młynicka Przełęcz (Mlynické sedlo), oraz z Koprową Turnią (Kôprovská veža), rozdziela je Hlińska Przełęcz (Hlinské sedlo) w Grani Baszt z Wielką Capią Turnią (Veľká capia veža), rozdziela je Basztowa Przełęcz (Baštové sedlo).
Zbocza szczytu opadają w kierunku trzech dolin tatrzańskich: Mięguszowieckiej (Mengusovská dolina), Młynickiej (Mlynická dolina) i Hlińskiej (Hlinská dolina), od której pochodzi nazwa wierzchołka. Najwyższa i najbardziej stroma jest ściana północna opadająca do Doliny Hlińskiej. Ma wysokość około 300 m. Mniej stroma jest 250-metrowej wysokości ściana wschodnia opadająca do Dolinki Szataniej (odnoga Doliny Mięguszowieckiej). Ku południowemu zachodowi, do Doliny Młynickiej, opada zbocze, tylko w niektórych miejscach mające charakter ściany.
W dawnej polskiej literaturze Hlińska Turnia nazywana była Zadnią Basztą, obecna nazwa weszła do użycia w 1907 r.
Taternictwo Przez Hlińską Turnię nie prowadzą szlaki turystyczne, dostępna jest natomiast do uprawiania taternictwa. Pierwsze odnotowane wejścia latem – Günter Oskar Dyhrenfurth, Hermann Rumpelt 13 czerwca 1907 r. zimą – Lajos Rokfalusy 5 stycznia 1913 r. Drogi wspinaczkowe Z Hlińskiej Przełęczy, północno-wschodnią granią; II w skali tatrzańskiej, czas przejścia 1 godz. Z Szataniej Dolinki, wschodnią ścianą; I, 1 godz. 30 min Z Basztowej Przełęczy, południowo-wschodnią granią; I, 30 min Z Doliny Młynickiej przez żleb Basztowej Przełęczy; 0, od wylotu żlebu 30 min Trawers południowo-zachodniego zbocza Hlińskiej Turni; I, 30 min Południowo-zachodnią ścianą, z Młynickiego Kotła; 0+, od Wyżnich Kozich Stawów 45 min Z Młynickiej Przełęczy, zachodnią granią; 0+, 30 min Północną ścianą przez dolne urwiska; w dolnej części III, w górnej I, 2 godz. 30 min Północną ścianą, droga Machnika; V, 3 godz. Północną ścianą, droga Komarnickiego; I, 1 godz. Północną ścianą, droga Kulhavý-Romanovský; V, A0, 4 godz. Lewą częścią północnej ściany; IV+, 4 godz.
Przypisy Władysław Cywiński. Grań Baszt. Przewodnik szczegółowy, tom 15. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2009, . Józef Nyka. Tatry Słowackie. Przewodnik. wyd. 2, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 1998, . Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, .
Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska. Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, . Witold Henryk Paryski. Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część V. Cubrynka – Skrajna Baszta. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.
Kategoria:Szczyty słowackich Tatr Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich