Florence Henri (ur. 28 czerwca 1893 w Nowym Jorku, zm. 24 lipca 1982 w Compiègne lub Laboissière-en-Thelle) – fotografka i malarka awangardowa, naturalizowana Szwajcarka.
Życiorys Urodziła się w Nowym Jorku jako Florence Montague Henri. Była najstarszą córką Francuza Jean-Marie François Henriego oraz Niemki Anne Marie Schindler. Po śmierci matki wyjechała z ojcem ze Stanów, miała wtedy dwa lata. Początkowo mieszkała u rodziny matki na Śląsku, po czym wychowywała się u różnych członków rodziny rozproszonych po Europie. Jej ojciec zmarł, gdy miała czternaście lat; skromny spadek pozwolił jej prowadzić wygodne życie. Florence przeniosła się do wujostwa w Rzymie, gdzie uczyła się gry na pianinie na Akademii Muzycznej św. Cecylii u Ferruccia Busoniego, rozwijając wiedzę nabytą wcześniej na konserwatorium w Londynie. We Włoszech poznała włoskich futurystów, w tym Filippa Tommasa Marinettiego. Powróciła do Londynu, gdzie od 1911 grała utwory m.in. Griega podczas koncertów.
Po wyjeździe do Berlina w 1912 roku kontynuowała karierę muzyczną, utrzymując się na początku I wojny światowej z grania akompaniamentu do seansów niemego kina. Z czasem jednak zaczęła interesować się sztukami wizualnymi, po części dzięki znajomości z krytykiem Carlem Einsteinem, który poznał ją z berlińskimi artystami awangardowymi, w tym z Herwarthem Waldenem. W 1914 roku zaczęła studiować malarstwo na Akademii Sztuk w Berlinie, a w 1922 roku kształciła się w warsztacie Johannesa Walter-Kurau. Dwa lata później wyjechała do Paryża, gdzie uczyła się w Académie Montparnasse, a później w Académie Moderne pod kierunkiem Fernanda Légera i Amédée Ozenfanta. Pod koniec 1925 roku jej obrazy pokazano na Exposition Internationale L'Art Aujourd'hui – pierwszej wystawie awangardowej w Paryżu od czasów zakończenia wojny.
Dzięki przyjaźni z Margarete Schall i częstym odwiedzinom w Niemczech na początku lat dwudziestych poznała szereg artystów związanych z uczelnią Bauhaus, takich jak Georg Muche i László Moholy-Nagy. Gdy w kwietniu 1927 odwiedziła koleżanki, które studiowały na uczelni, podjęła decyzję, by do nich dołączyć. Do lipca 1927 brała udział w kursie wstępnym prowadzonym przez Moholya-Nagya, u którego także mieszkała. W tym czasie zaprzyjaźniła się także z jego żoną, Lucią Moholy, która zachęciła ją do podjęcia fotografii oraz stworzyła szereg istotnych fotograficznych portretów Henri. Małżeństwo nauczyło ją podstaw warsztatu fotograficznego, które zaczęła wykorzystywać po wyjeździe z Dessau. Henri chodziła także na zajęcia Josefa Albersa, Paula Klee i Wassila Kandinskiego. Wyjeżdżając, kupiła meble projektu Marcela Breuera, które trafiły do jej mieszkania w Paryżu.
W 1928 roku Henri porzuciła malarstwo na rzecz fotografiki, a Moholy-Nagy opublikował jeden z jej autoportretów oraz martwą naturę z kulami, oponami i lustrem w „i10. internationale revue”, nazywając jej prace poszerzeniem pola fotografii wprowadzającym nowe perspektywy. W następnym roku założyła własne atelier w Paryżu, tworząc awangardowe zdjęcia, w których pojawiał się wpływ konstruktywizmu i kubizmu. W swoich pracach często korzystała z luster, skupiając się na tworzeniu portretów i martwych natur, zajmowała się także związkiem między realizmem i abstrakcją. Portretowała głównie kobiety, definiując na nowo kobiecość w opozycji do współczesnych wyobrażeń w kulturze popularnej. W ciasnych kadrach jej portretów widać wpływ Lucii Moholy.
W latach 1929–1930 była związana z międzynarodową grupą artystów awangardowych Cercle et Carré, którzy wydawali czasopismo pod tym samym tytułem. Jej fotografie ukazały się także w periodyku „L'Art Contemporain”. Brała udział w kluczowych wystawach fotograficznych tego okresu. Na wystawie Film und Foto w 1929 roku pokazano ponad dwadzieścia jej prac. Gdy w 1931 roku jej zdjęcie pokazano w Nowym Jorku na wystawie Foreign Advertising Photography, pracę porównywano do twórczości Mana Raya i Moholya-Nagya.
Gdy w latach 30. pod wpływem wielkiego kryzysu jej spadek przestał pokrywać koszty życia, założyła studio portretowe, w którym uczyła fotografii. Wśród jej uczennic były m.in. Gisèle Freund i Lisette Model. Fotografowała także na potrzeby komercyjne, tworząc przede wszystkim materiały dla ekskluzywnych marek i świata mody. Fotografując modelki, tworzyła obraz nowoczesnej kobiety poprzez ostre kąty i kontrast geometrycznych wzorów. W fotografii ulicznej traktowała sylwetki ludzi jako abstrakcyjne kształty.
Po II wojnie światowej powróciła do malarstwa, choć czasem jeszcze tworzyła portrety fotograficzne, takie jak serię przedstawiającą tancerkę Rosellę Hightower. Jej prace popadły w zapomnienie do lat 70., gdy nowe pokolenie fotografów i historyków sztuki na nowo zaczęło cenić jej twórczość. Jej pierwsza wystawa indywidualna po czterdziestu latach odbyła się w 1974 roku. Od tego czasu jej prace znów zaczęły być wystawiane grupowo oraz indywidualnie.
Zmarła we Francji w 24 lipca 1982.
Wybrane wystawy Indywidualne 1930: Florence Henri, Studio 28, Paryż (pierwsza wystawa indywidualna) 1933: Photoausstellung Florence Henri, Muzeum Folkwang, Essen 1974: Florence Henri, Galleria Martini e Ronchetti, Genua 1987: Florence Henri, San Francisco Museum of Modern Art, San Francisco 2015: Florence Henri. Miroir des avant-gardes, 1927–1940, Galerie nationale du Jeu de Paume, Paryż 2019: Florence Henri: Reflecting Bauhaus, Atlas Gallery, Londyn
Grupowe 1925: Exposition Internationale L'Art Aujourd'hui, Paryż (malarstwo) 1929: Fotografie der Gegenwart, Muzeum Folkwang, Essen 1929: Film und Foto, Stuttgart 1931: Foreign Advertising Photography, Nowy Jork 1931: Das Lichtbild, Monachium 1937: Foto ’37, Stedelijk Museum, Amsterdam 1938: Bauhaus: 1919–1928, Museum of Modern Art, Nowy Jork 1970: Photo Eye of the 20s, Museum of Modern Art, Nowy Jork 2012: The Shaping of New Visions: Photography, Film, Photobook, Museum of Modern Art, Nowy Jork
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Awangardziści Kategoria:Fotografowie mody Kategoria:Fotografowie związani z Paryżem Kategoria:Malarze związani z Paryżem Kategoria:Szwajcarscy fotografowie Kategoria:Szwajcarscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1982 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku