Lucretia Mott Longshore Blankenburg (ur. 8 maja 1845 w Lisbon, zm. 28 marca 1937 w Filadelfii) – amerykańska sufrażystka, działaczka społeczna, reformatorka i pisarka. W okresie od 1892 do 1908 roku była prezesem Pensylwańskiego Stowarzyszenia Sufrażystek.
Życiorys jako córka lekarki Hannah E. Longshore oraz nauczyciela Thomasa Ellwooda Longshore'a. . alt=Lucretia i Rudolph w 1867 roku|lewo|mały|Lucretia i Rudolph w 1867 roku, przed ślubem. Po prawej Julia A. Myers, ciotka Lucretii. 18 kwietnia 1867 roku poślubiła Rudolpha Blankenburg. Mieli trzy córki, jednak żadna z nich nie przeżyła dzieciństwa. Po ich śmierci postanowili adoptować córkę. Jednak ona również zmarła w 1878 roku z powodu błonicy. Po jej śmierci Lucretia postanowiła w całości poświęcić się działalności charytatywnej. W 1884 roku poznała Susan Anthony, która przez kolejne lata szkoliła ją w wystąpieniach publicznych.
W latach 1912–1915 Rudolph pełnił funkcję burmistrza Filadelfii, był także producentem tekstyliów. Lucretia zajmowała się korespondencją męża, wygłaszała również przemówienia w jego imieniu.
Lucretia pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Stowarzyszenia Edukacji Narodowej oraz prezesa Pensylwańskiego Stowarzyszenia Sufrażystek. W latach 1912–1913 była pierwszą wiceprzewodniczącą Generalnego Związku Kobiet. Pełniła funkcję członka Klubu Nowego Wieku, Gildii Kobiet Pracujących oraz Klubu Obywatelskiego. Aktywnie walczyła o prawa kobiet. Odbyła cztery spotkania w sali Izby Reprezentantów w imieniu praw kobiet, często przemawiając zarówno w Izbie jak i w Senacie. .
W wieku 75 lat odbyła samotną podróż samochodową po Stanach Zjednoczonych.
.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1845 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Amerykańskie sufrażystki Kategoria:Amerykańscy pisarze Kategoria:Amerykańscy pisarze XX wieku