Marian Ewaryst Czarnecki (ur. 8 listopada 1881 w Jaryszowie, zm. 6 stycznia 1938 w StarosielcachZaświadczenie o obywatelskie polskim nr 1797, wydanego przez Starostwo Nieszawskie w Aleksandrowie Kujawskim w 25.10.1930 r. oraz dowód osobisty Mariana Ewarysta Czarneckiego wydany 25.08.1930 r. przez Wójta Gminy Piotrków Kujawski, poświadczonego przez Notariusza Alfonsa Lewandowskiego, Repertorium Nr 8i76, Gdańsk 15.10.1951) – polski inżynier, budowniczy m.in. mostów kolejowych na trasie magistrali węglowej, żołnierz Armii Carskiej oraz Wojska Polskiego
Życiorys Urodził się 8 listopada 1881 roku w Jaryszowie na Podolu. Był synem Michała Czarneckiego i Marii GarbowieckiejOdpis skrócony aktu zgonu, USC Białystok, symbol USC/OS/3 AC 0219204, Białystok, 31.01.2018.
Edukacja Ukończył maturą Gimnazjum Klasyczne w Niemirowie na PodoluKarta Ewidencyjna Kapitana Mariana Ewarysta Czarneckiego, podpisana 21.03.1924 r. przez Komendanta Kadry 1 Pułku Wojsk Kolejowych podpułkownika inż. Horzela, poświadczona w 1928 roku w Jabłonnie przez Zastępcę Dowódcy 2 Pułku Saperów Kolejowych, majora Jasińskiego, kserokopia z zasobu i opatrzona pieczęciami Centralnego Archiwum Wojskowego, wykonana na podstawie: CAW HP 2450 w dniu 24.08.2009.. Studiował na Politechnice Kijowskiej na Wydziale Inżynieryjnym. W 1918 obronił dyplom I stopnia inżyniera-budowniczegoZaświadczenie w j. ukraińskim nr 629, wydane 07.02.1927 przez Komisariat Ludowy Oświecenia, Kijowski Instytut Politechniczny USSR w Kijowie, autentyczność poświadczona 04.03.1927 (Rej. Nr 1286/27) przez Konsulat Generalny R.P. w Charkowie..
Służba wojskowaKarta Ewidencyjna Kapitana Mariana Ewarysta Czarneckiego, podpisana 21.03.1924 r. przez Komendanta Kadry 1 Pułku Wojsk Kolejowych podpułkownika inż. Horzela, poświadczona w 1928 roku w Jabłonnie przez Zastępcę Dowódcy 2 Pułku Saperów Kolejowych, majora Jasińskiego, kserokopia z zasobu i opatrzona pieczęciami Centralnego Archiwum Wojskowego, wykonana na podstawie: CAW HP 2450 w dniu 24.08.2009Odręczne CV datowane Warszawa, 29.03.1920. Kserokopia z zasobu i opatrzona pieczęciami Centralnego Archiwum Wojskowego, wykonana na podstawie: CAW HP 2450 w dniu 24.08.2009. Po uzyskaniu dyplomu w Kijowie wyjechał 27 grudnia 1918 roku do Niemirowa. Od 1 czerwca do 15 lipca 1919 piastował stanowisko inżyniera w mieście powiatowym Bracław i dzięki temu został zwolniony przez władze bolszewickie z mobilizacji. Przybył do Polski przez Odessę w ramach repatriacji 07 marca 1920 roku. Do Wojska Polskiego wstąpił 5 maja 1920 roku. W czasie służby w WP zajmował się m.in. wysadzaniem oraz odbudowywanie mostów kolejowych.
Przebieg służby: 29.05.1920: Batalion Zapasowy 2 P. W. K., Kompania sztabowa Batalionu Zapasowego; 08.06.1920: Linia ćwiczebna W.K. Zawada – Włodzimierz Wołyński w Zamościu, wykładowca i dowódca Plutonu Drogowego Kompanii Szkolnej; 08.07.1920: 10 Batalion Kolejowy, 2 Kompania, oficer kompanijny; 13.12.1920: Dowództwo 2 Armii, Szefostwo Kolejowe, zastępca referenta Wydz. I, od 20.12: referent; 01.02.1921: Dowództwo 2 Armii, Szefostwo Kolejowe, adiutant techniczny; 14.02.1921 – 06.03.1921: Urlop turnusowy; 19.03.1921: 10 Batalion Kolejowy, adiutant techniczny; 07.05.1921: Szefostwo Kolejowe, Ekspozytura D-twa 2 Armii, oficer likwidacyjny 10. Batalionu Kolejowego; 05.07.1921: Kapitan wojsk kolejowych; 05.07.1921: 5 Batalion Kolejowy, kierownik robót przy odbudowie mostu na Prypeci; 08.07.1921: 5 Batalion Kolejowy, kierownik budowy; 24.08.1921: 5 Batalion Kolejowy, referent techniczny; 12.09.1921: 5 Batalion Kolejowy, kierownik budowy; 31.12.1921: przeniesiony do rezerwy.
Kariera zawodowaUstna relacja Witolda Czarneckiego z dnia 25.12.2019 r. Przebieg kariery:
1922 – 1923: Biała Podlaska 1924: Naczelnik Dystansu PKP Łuniniec – Sarny 1928: Naczelnik Odcinka Herby – Inowrocław na budowie linii kolejowej Śląsk – Gdynia 1932: Kierownik budów w Warsztatach Drogowych Kolei Państwowych (późniejsze Kolejowe Zakłady Konstrukcji Stalowych) w Starosielcach. Kierował budowami: mostu na Narwi w Siemiatyczach, linii kolejowej pod Branowiczami, linii kolejowej Woropajewo – Druja oraz mostu na Narwi w Uhowie (po zawieszeniu inż. Nowaczyka). Po wypadku z początku 1937 roku objął stanowisko kierownika Sekcji Warsztatów Drogowych Kolei Państwowych w Starosielcach (dział montażu) 1937-1938.
Życie prywatne W 1926 roku wziął ślub z nauczycielką Lubą Kriwdienko (ur. 20 kwietnia 1900 r., zm. 20 października 1984 r. w Białymstoku). Ojciec Witolda oraz Aleksandra Czarneckiego. Dziadek Dagny Elżbiety, Oleny Barbary, Bartosza Jaremy oraz Macieja Witolda Czarneckiego. Pradziadek Konrada Rocha Czarneckiego oraz Natalii Rebow.
Odznaczenia Order Św. Anny (4-go, 3-go i 2-go stopnia z mieczami i szarfą) Order św. Stanisława (3-go i 2-go stopnia z mieczami i szarfą)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci uczelni w Kijowie Kategoria:Ludzie związani z kolejnictwem w Polsce Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Polscy inżynierowie budownictwa Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1938