Mieczysław Justyn Paszkudzki herbu Zadora (ur. ok. 1853) – polski właściciel dóbr, c. k. urzędnik, działacz gospodarczy.
Życiorys Rodzina Paszkudzkich pochodziła z ziemi łukowskiej. Mieczysław Justyn PaszkudzkiNiekiedy opisywany jako „Mieczysław Paszkudzki-Zadora” (od Szematyzmu z 1893) lub „Mieczysław Zadora Paszkudzki”. W ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako Wohlgeboren „Miecislaus Zadora Ritter von Paszkudzki”. legitymował się herbem szlacheckim Zadora (z tego względu niekiedy przedstawiany jako Mieczysław Zadora Paszkudzki). Był synem Ignacego Panteleona i Marii z rodu Leszkowiczów Baczyńskich herbu Sas oraz młodszym bratem Edgara (ur. ok. 1843, zm. 1907).
W 1872 zdał maturę w C. K. Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie (tzw. „bernardyńskie”). W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do c. k. służby cywilnej. Od około 1879 był praktykantem konceptowym przy C. K. Namiestnictwie we Lwowie••. W tym charakterze od około 1882 był przydzielony do urzędu c. k. starostwa powiatu sokalskiego•, a od około 1884 był przydzielony do urzędu c. k. starostwa powiatu tarnopolskiego•••••, gdzie od około 1890 pracował w charakterze koncepisty namiestnictwa. Od około 1891 jako komisarz powiatowy pracował w urzędzie c. k. starostwa powiatu dobromilskiego. Około 1894 do około 1899 w randze komisarza powiatowego był przydzielony do C. K. Namiestnictwa••.
Posiadał własności ziemskie, był współwłaścicielem dóbr w HorodłowiceWcześniej, w 1886 właścicielką była Maria Paszkucka. (w 1890 współwłaścicielami byli Edgar, Maria, Mieczysław PaszkudzcyW 1897 właścicielem był Edgar Paszkudzki. W 1904 współwłaścicielami byli Edgar Paszkudzki i Józef Nikorowicz. W 1897 właścicielem był Edgar Paszkudzki. ), właścicielem majątków ChołowiceWcześniej, w 1886 właścicielką była Maria Paszkucka. W 1890 właścicielami byli Artur i Wanda Żebraccy. •Na przełomie 1904/1905 Mieczysław Paszkudzki zbył własność Chołowic na rzecz Jana Chwapila. , MielnówWcześniej, w 1886, 1890 właścicielką była Maria Paszkucka. •}•Na przełomie 1904/1905 Mieczysław Paszkudzki zbył własność Mielnowa na rzecz Jana Chwapila. •. Na początku 1893 wsparł budowę filialnej cerkwi w Mielnowie kwotą 500 zł. i materiałem o wartości ok. 300 zł.. Należał do C. K. Towarzystwa Gospodarskiego we Lwowie jako członek oddziału przemysko-mościsko-jaworowsko-bireckiego od około 1893••, po przemianowaniu – oddziału przemysko-mościsko-bireckiego od około 1896 do około 1901•••••. W Tarnopolu był działaczem tamtejszego gniazda Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, około 1891-1892 pełnił funkcję sekretarza wydziału. Od około 1905 do około 1907 był członkiem zarządu Lwowskiego Towarzystwa Właścicieli Realności (pod prezesurą Józefa Neumanna)•. Był delegatem w Galicji Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego i działał w Towarzystwie naukowej pomocy dla Księstwa Cieszyńskiego. Do 1895 był członkiem Towarzystwa Rybackiego w Krakowie. Zamieszkując w Mielnowie był delegatem do Zarządu Głównego Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie. Głosił ideę popierania przemysłu krajowego. Sprawował stanowisko prezesa rady nadzorczej Towarzystwa Zaliczkowego Rolnego w Przemyślu. W 1912 był zastępcą przewodniczącego (Jan Kasprowicz) Komitetu „Daru Chełmskiego” we Lwowie. Zgromadzone przez siebie przedmioty kolekcjonerskie przekazał na rzecz Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Przemyślu.
Jako właściciel dóbr tabularnych Chołowice i Mielnów pod koniec XIX wieku uprawnionych do wyboru posła na Sejmu Krajowego w ciele wyborczym większych posiadłości okręgu wyborczego przemyskiego. Ubiegał się o mandat posła VI kadencji Sejmu Krajowego Galicji (1889-1895) w IV kurii w okręgu Rawa (mandat uzyskał Franciszek Jędrzejowicz). Na początku 1897 ubiegał się o mandat do austriackiej Rady Państwa w Wiedniu IX kadencji (1897-1900), konkurując w kurii I okręgu Żółkiew–Rawa–Sokal z prof. Józefem Milewskim, który został posłem. W trakcie tej samej kadencji Rady Państwa startował w wyborach uzupełniających o opróżniony po zmarłym Leonie Chrzanowskim mandat posła okręgu większej posiadłości Przemyśl-Jarosław i 7 lipca 1899 uzyskał 22 głosy, ulegając Stanisławowi Dąmbskiemu, który otrzymał 42 głosy••••. Był wieloletnim prezesem Organizacji Narodowej 6 okręgu miasta Lwowa••••. Opowiadał się za tym, aby Lwów pozostał miastem polskim. 24 lipca 1912 zasiadł w kierownictwie Związku Organizacji Narodowych we Lwowie. Został członkiem Rady Miejskiej we Lwowie (Sekcji V) kadencji 1913-1918••. Po wybuchu I wojny światowej był sygnatariuszem deklaracji w sprawie legionów, podpisanej 10 listopada 1914. Przed wyborami parlementarnymi w 1922 był przewodniczącym komitetu wyborczego we Lwowie.
Był żonaty z Anielą Marią Dunin-Siemaszko (córka powstańca styczniowego Jana Dunina-Siemaszki, wcześniej nauczycielka u hr. Stanisława Badeniego, delegatka Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego), z którą miał dzieci, w tym synów Jerzego (1885-1940, oficer) i Augusta (ur. 1888, nauczyciel gimnazjalny). Na początku XX wieku zamieszkiwał we Lwowie przy ulicy Krzyżowej 34.
Wyróżnienia Krzyż Mariański (około 1891). Honorowe obywatelstwo Dobromila (około 1893), Birczy (około 1897), Nowego Miasta (około 1897).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Członkowie Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego Kategoria:Członkowie Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego Kategoria:Członkowie Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie Kategoria:Galicyjscy urzędnicy Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Honorowi obywatele Birczy (zabór austriacki) Kategoria:Honorowi obywatele Dobromila (zabór austriacki) Kategoria:Ludzie związani z Nowym Miastem (obwód lwowski) Kategoria:Ludzie związani z Przemyślem Kategoria:Ludzie związani z Tarnopolem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Mariańskim Mieczysław Kategoria:Politycy polskiego ruchu narodowego Kategoria:Radni Lwowa (zabór austriacki) Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w XX wieku