thumb|right|250px|Dawne jednostki miar związane z wymiarami dłoni1: Ćwierć2: Piędź3: Dłoń Piędź – dawna miara długości, określana jako odległość między końcami kciuka i palca środkowego (lub małego) rozwartej dłoniEncyklopedia PWN 1993 r. s. 637Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. IV, s. 179, Warszawa 1900–1927..
W dawnej Polsce jej wartość, zróżnicowana lokalnie, wynosiła w zależności od regionu: 1 piędź = 1/3 łokcia ≈ 19,8 cm lub 1 piędź = 3/4 stopy ≈ 22,3 cm
Zobacz też Miary staropolskie – przegląd historyczny
Przypisy
Kategoria:Dawne jednostki długości