Zbigniew Henryk Starczewski (ur. 16 marca 1946 w Częstochowie, zm. 20 kwietnia 2020) – polski specjalista w dziedzinie budowy i eksploatacji maszyn, nauczyciel akademicki, profesor Politechniki Warszawskiej.
Życiorys Wykształcenie, praca naukowa i zawodowa W 1960 w Warszawie ukończył Szkołę Podstawową, a pięć lat później Technikum Radiowe im. Marcina Kasprzaka. Od 1965 do 1966 pracował jako laborant w Katedrze Maszynoznawstwa i Elementów Maszyn na Wydziale Komunikacji Politechniki Warszawskiej. W 1971 został magistrem inżynierem na Wydziale Maszyn Roboczych i Pojazdów PW i został asystentem na tym wydziale. W 1977 obronił doktorat i został adiunktem Wydziale Samochodów i Maszyn Roboczych PW. W 1991 na podstawie pracy Modelowanie i analiza dynamiczna czopa w łożysku ślizgowym uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1996 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 2003 profesora zwyczajnego.
Od 1996 do 1999 i od 2005 do 2010 (ponownie wybrany w 2008, zrezygnował w trakcie kadencji) był prodziekanem Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej. Był związany z Instytutem Podstaw Budowy Maszyn WSiMR PW.
Był specjalistą od automatyki, dynamiki maszyn, teorii maszyn i mechanizmów, dynamiki układów łożyskowych, teorii drgań (układy dyskretne, ciągłe, drgania nieregularne i chaotyczne).
Uczestniczył w licznych kongresach i konferencjach naukowych w kraju i zagranicą, podczas których wygłaszał referaty.
Przez wiele lat był związany z Siecią Badawczą Łukasiewicz – Instytutem Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego. W Instytucie pracował na różnych stanowiskach, a od 2017 do kwietnia 2020 był dyrektorem naczelnym.
Śmierć i pogrzeb Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 20 kwietnia 2020. Osiem dni później po mszy w kościele Dobrego Pasterza został pochowany w kwaterze katolickiej na cmentarzu prawosławnym na warszawskiej Woli.
Życie prywatne Był żonaty, miał syna i córkę.
Członkostwa Polskie Towarzystwo Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej Sekcja Teorii Maszyn i Mechanizmów w Komitecie Budowy Maszyn Polskiej Akademii Nauk Sekcja ds. Łożyskowań Ślizgowych Polskiego Komitetu Normalizacji Geselschaft für Angewandte Mathematik und Mechanik
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Komisji Edukacji Narodowej Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal za Długoletnią Służbę
Publikacje Był autorem artykułów, które zostały opublikowane w czasopismach krajowych i zagranicznych, w takich jak: „Archiwum Budowy Maszyn” (czasopismo PAN), „Mechanika Teoretyczna i Stosowana”, „Tribologia”, „Zagadnienia Eksploatacji Maszyn” oraz autorem i współautorem publikacji książkowych: Drgania wymuszone przy tarciu suchym - raz jeszcze (1996 z Z. Osińskim) Damping of vibrations (1998, wraz z: J. Bajkowski, Z. Dąbrowski, J. Dyk, J. Freundlich, K. Gołoś, S. Karczmarzyk, G. Klekot, A. Kosior, W. Kurnik, J. Osiński, J. Pokojski, S. Radkowski, D. Sado, Z. Skup, A. Tylikowski, J. Wróbel; praca zbiorowa pod redakcją Z. Osińskiego) Drgania mechaniczne (2010) Modelowanie drgań poprzecznych wirników z uwzględnieniem łożysk aktywnych i właściwości adaptacyjnych (2015, wraz z: P. Korczak-Komorowski, W. Kurnik, A. Perek, P. Przybyłowicz, A. Tylikowski; praca zbiorowa pod redakcją W. Kurnika)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Technikum Elektroniczno-Mechanicznego im. Marcina Kasprzaka w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Samochodów i Maszyn Roboczych Politechniki Warszawskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Częstochowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem za Długoletnią Służbę (III Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu prawosławnym na Woli Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Zmarli w 2020