Putu Wijaya, właśc. I Gusti Ngurah Putu Wijaya (ur. 11 kwietnia 1944 w Tabanan) – indonezyjski pisarz.
Uchodzi za jedną z najwybitniejszych postaci literackich Indonezji. Jego dorobek obejmuje ok. 30 powieści, 40 dramatów oraz 100 opowiadań.
Życiorys Ukończył studia na Wydziale Prawa Universitas Gadjah Mada. W 1964 roku podjął równocześnie naukę w Akademi Seni Drama dan Film Indonesia (ASDRAFI).
W 1968 roku dołączył do Bengkel Teater Rendra, a później do Kelompok Sanggar Bambu. Po wyjeździe do Dżakarty związał się z Teater Kecil i Teater Populer. Pracował jako redaktor czasopism „Ekspres”, „Tempo” i „Zaman”. Założyciel Teater Mandiri.
Twórczość Opowiadania Gres, Jakarta: Balai Pustaka, 1982 Blok, Jakarta: Pustaka Firdaus, 1994 Darah, Jakarta: Balai Pustaka, 1995 Zig Zag, Jakarta: Pustaka Firdaus, 1996 Tidak, Jakarta: Pabelan Jayakarta, 1999
Dramat Dar-Der-Dor, Jakarta: Grasindo, 1996
Powieści Bila Malam Bertambah Malam, Jakarta: Pustaka Jaya, 1971 Telegram, Jakarta: Pustaka Jaya, 1973 MS, Jakarta, 1975 Ratu, Jakarta, 1977 Sah, Jakarta, 1977 Stasiun, Jakarta, Pustaka Jaya, 1977 Tak Cukup Sedih, Jakarta, 1977 Keok, Jakarta: Pustaka Jaya, 1978 Sobat, Jakarta: Sinar Harapan, 1981 Lho, Jakarta: Balai Pustaka, 1982 Nyali, Jakarta: Balai Pustaka, 1983 Dor, Jakarta: Balai Pustaka, 1986 Pol, Jakarta: Gramedia, 1987 Teror, Jakarta: Pustaka Jaya, 1991 Kroco, Jakarta: Pustaka Firdaus, 1995 Byar Pet, Jakarta: Pustaka Firdaus, 1995 Aus, Jakarta: Grasindo, 1996
Poezja Dadaku adalah Perisaiku, Denpasar: Lesiba, 1974
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Indonezyjscy pisarze Kategoria:Indonezyjscy poeci Kategoria:Indonezyjscy scenarzyści Kategoria:Indonezyjscy dramaturdzy Kategoria:Eseiści Kategoria:Absolwenci Universitas Gadjah Mada