Roman Šebrle (ur. 26 listopada 1974 w Lanškrounie) – czeski lekkoatleta specjalizujący się w wielobojach lekkoatletycznych.
Czterokrotny uczestnik igrzysk olimpijskich – w pierwszym swoim starcie w Sydney (2000) zdobył srebrny medal; cztery lata później w Atenach wywalczył złoto, w 2008 w Pekinie był szósty, a w Londynie w 2012 nie ukończył dziesięcioboju. Złoty i dwukrotnie srebrny medalista mistrzostw świata oraz podwójny mistrz Europy. Ma na koniec pięć medali – w tym dwa złote – halowego czempionatu globu. Trzykrotnie stawał na najwyższym stopniu podium halowych mistrzostw Starego Kontynentu – podczas tej rangi imprezy wywalczył także jeden srebrny i dwa brązowe medale. W 1997 wygrał uniwersjadę. W 2001 podczas mityngu Hypo-Meeting w austriackim Götzis ustanowił rekord świata i jako pierwszy w historii przekroczył w dziesięcioboju liczbę 9000 punktów uzyskując wynik 9026 punktów. Panel ekspertów powołany w 2008 przez gazetę The Wall Street Journal uznał Czecha największym sportowcem na świecie. Wielokrotny medalista mistrzostw swojego kraju. W 2013 ogłosił zakończenie kariery sportowej.
Roman Šebrle jest żołnierzem Czeskich Sił Zbrojnych w stopniu majora. W 2004 odznaczony został Medalem za Zasługi II Stopnia.
Kariera Początki Swoją sportową karierę zaczynał od piłki nożnej, którą uprawiał od 1980 roku. Siedem lata później podczas turnieju doznał kontuzji – złamał między innymi kość strzałkową. Po rekonwalescencji, w 1990, wystąpił w szkolnych zawodach lekkoatletycznych – po nich trafił do klubu w miejscowości Týniště nad Orlicí. W swoim pierwszym występie w dziesięcioboju uzyskał wynik nieco ponad 5000 punktów. W 1995 rozpoczął dwuletnią służbę w Siłach Zbrojnych Republiki Czeskiej i wstąpił do klubu Dukla Praga z którym jest związany do dziś.
1997-2000 W dużych lekkoatletycznych zawodach zadebiutował w 1997 podczas mistrzostw świata w Atenach – w imprezie tej uplasował się na dziewiątym miejscu. Niespełna miesiąc później odniósł pierwszy sukces międzynarodowy wygrywając na stadionie w Katanii rywalizację podczas uniwersjady. W kolejnym sezonie nie udało mu się ukończyć konkurencji podczas halowego czempionatu Starego Kontynentu, a latem był w szósty na mistrzostwach Europy. Pierwszy medal na imprezie rangi mistrzowskiej zdobył zimą 1999 roku w Maebashi, kiedy to przegrywając z Polakiem Sebastianem Chmarą i Estończykiem Erikiem Noolem wywalczył brązowy medal halowych mistrzostw świata. Sukcesu z Japonii nie udało mu się powtórzyć w sezonie letnim gdy nie ukończył dziesięcioboju na mistrzostwach świata. Pierwszy medal – srebrny – halowego czempionatu Europy zdobył w 2000 roku. Kilka miesięcy później został w Sydney wicemistrzem olimpijskim.
2001-2004 W marcu 2001 wygrał w Lizbonie halowe mistrzostwa świata. 26 i 27 maja 2001 w Götzis podczas tradycyjnego mityngu wieloboistów Hypo-Meeting poprawił rekord świata swojego rodaka Tomáš Dvořák, który od 1999 wynosił 8994 punkty, uzyskując wynik 9026 punktów stając się pierwszym w historii lekkoatletyki zawodnikiem osiągając w dziesięcioboju wynik ponad 9000 punktów. Po tym wydarzeniu był zdecydowanym faworytem mistrzostw świata w Edmonton – w imprezie tej Czech uzyskał jednak tylko 8174 punktów i zajął dziesiąte miejsce. Kolejny sezon przyniósł wieloboiście dwa złote medale – halowych mistrzostw Europy i mistrzostw Europy na stadionie. Drugi brązowy krążek halowego czempionatu globu zdobył w 2003 w Birmingham – kilka miesięcy później pierwszy raz stanął na podium mistrzostw świata zajmując na Stade de France drugą pozycję. W 2004 wygrywając drugi raz w karierze halowe mistrzostwa świata ustanowił nowy halowy rekord Europy w siedmioboju uzyskując rezultat 6438 punktów. Na igrzyskach olimpijskich w Atenach zdobył złoty medal.
2005-2008 Po zdobyciu olimpijskiego złota w Atenach rozpoczął kolejny sezon od wygrania halowego czempionatu Europy. Kilka miesięcy później w Helsinkach zdobył drugi srebrny medal mistrzostw świata przegrywając tylko z reprezentantem USA Bryanem Clayem. W sezonie 2006 zdobył trzeci brąz halowych mistrzostw świata, a latem w Szwecji obronił tytuł mistrza Europy. 22 stycznia 2007 podczas obozu w Południowej Afryce został ranny gdy miejscowa oszczepniczka Sunette Viljoen trafiła oszczepem w jego prawe ramię, Czechowi założono jedenaście szwów. Šebrle po tym wypadku, już 4 marca, wygrał halowe mistrzostwa Europy, a latem w Osace pierwszy raz w karierze został mistrzem świata w dziesięcioboju. W sezonie 2008 nie ukończył rywalizacji na halowych mistrzostwach globu, a w sierpniu nie udało mu się obronić tytułu mistrza olimpijskiego zajmując w Pekinie szóstą lokatę z wynikiem 8241 punktów.
2009-2013 Na początku sezonu 2009 piąty raz z rzędu stanął na podium halowych mistrzostw Europy zdobywając w Turynie brązowy medal. Latem tego samego sezonu na mistrzostwach globu zajął jedenaste miejsce – najgorsze w historii swoich startów w imprezach mistrzowskich w całej karierze. Po zajęciu piątej lokaty podczas halowych mistrzostw globu – w marcu 2010 – nie bronił latem złota mistrzostw Europy. Zimą 2011 był piąty na mityngu wieloboistów w Tallinnie oraz zdobył złoty medal halowych mistrzostw Czech uzyskując wynik 6117 punktów – najlepszy na europejskich listach w sezonie halowym. Na halowym czempionacie Europy w Paryżu zdobył brązowy medal. Podczas mistrzostw Europy w czerwcu 2012 roku w Helsinkach zajął 6. miejsce. Nie ukończył dziesięcioboju podczas igrzysk olimpijskich w Londynie. W maju 2013 planował wystąpić (po raz 15. w karierze) w prestiżowym mityngu wielobojowym Hypo-Meeting, jednak ze startu wyeliminowała go kontuzja. Miesiąc później ogłosił zakończenie kariery.
Osiągnięcia thumb|230px|Šebrle świętujący zdobycie złotego medalu mistrzostw świata w Osace (2007) thumb|230px|Wielboista (pierwszy z prawej) na podium halowych mistrzostw Europy w Turynie (2009) Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik 1997 Superliga pucharu Europy w wielobojach Tallinn dziesięciobój 1. miejsce 8322 pkt. 1997 Mistrzostwa świata Ateny dziesięciobój 9. miejsce 8232 pkt. 1997 Uniwersjada Sycylia dziesięciobój 16px 1. miejsce 8380 pkt. 1998 Halowe mistrzostwa Europy Walencja siedmiobój – DNF 1998 Superliga pucharu Europy w wielobojach Tallinn dziesięciobój 2. miejsce 8589 pkt. 1998 Mistrzostwa Europy Budapeszt dziesięciobój 6. miejsce 8589 pkt. 1999 Halowe mistrzostwa świata Maebashi siedmiobój 16px 3. miejsce 6319 pkt. 1999 Superliga pucharu Europy w wielobojach Praga dziesięciobój 2. miejsce 8527 pkt. 1999 Mistrzostwa świata Sewilla dziesięciobój – DNF 2000 Halowe mistrzostwa Europy Gandawa siedmiobój 16px 2. miejsce 6271 pkt. 2000 Igrzyska olimpijskie Sydney dziesięciobój 16px 2. miejsce 8606 pkt. 2001 Halowe mistrzostwa świata Lizbona siedmiobój 16px 1. miejsce 6420 pkt. 2001 Mistrzostwa świata Edmonton dziesięciobój 10. miejsce 8174 pkt. 2002 Halowe mistrzostwa Europy Wiedeń siedmiobój 16px 1. miejsce 6280 pkt. 2002 Mistrzostwa Europy Monachium dziesięciobój 16px 1. miejsce 8800 pkt. 2003 Halowe mistrzostwa świata Birmingham siedmiobój 16px 3. miejsce 6196 pkt. 2003 Mistrzostwa świata Paryż dziesięciobój 16px 2. miejsce 8634 pkt. 2004 Halowe mistrzostwa świata Budapeszt siedmiobój 16px 1. miejsce 6438 pkt. 2004 Igrzyska olimpijskie Ateny dziesięciobój 16px 1. miejsce 8893 pkt. 2005 Halowe mistrzostwa Europy Madryt siedmiobój 16px 1. miejsce 6232 pkt. 2005 Mistrzostwa świata Helsinki dziesięciobój 16px 2. miejsce 8521 pkt. 2006 Halowe mistrzostwa świata Moskwa siedmiobój 16px 3. miejsce 6161 pkt. 2006 Mistrzostwa Europy Göteborg dziesięciobój 16px 1. miejsce 8526 pkt. 2007 Halowe mistrzostwa Europy Birmingham siedmiobój 16px 1. miejsce 6196 pkt. 2007 Mistrzostwa świata Osaka dziesięciobój 16px 1. miejsce 8676 pkt. 2008 Halowe mistrzostwa świata Walencja siedmiobój – DNF 2008 Igrzyska olimpijskie Pekin dziesięciobój 6. miejsce 8241 pkt. 2009 Halowe mistrzostwa Europy Turyn siedmiobój 16px 3. miejsce 6142 pkt. 2009 Mistrzostwa świata Berlin dziesięciobój 11. miejsce 8266 pkt. 2010 Halowe mistrzostwa świata Doha siedmiobój 5. miejsce 6024 pkt. 2011 Halowe mistrzostwa Europy Paryż siedmiobój 16px 3. miejsce 6178 pkt. 2011 Mistrzostwa świata Taegu dziesięciobój 14. miejsce 8069 pkt. 2012 Mistrzostwa Europy Helsinki dziesięciobój 6. miejsce 8025 pkt. 2012 Igrzyska olimpijskie Londyn dziesięciobój – DNF
Rekordy życiowe Dziesięciobój – 9026 pkt. (2001) były rekord świata, 3. wynik w historii światowej lekkoatletyki Siedmiobój (hala) – 6438 pkt. (2004) były halowy rekord Europy, 10. wynik w historii światowej lekkoatletyki
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czescy wieloboiści Kategoria:Czescy medaliści olimpijscy Kategoria:Czescy olimpijczycy (Sydney 2000) Kategoria:Czescy olimpijczycy (Ateny 2004) Kategoria:Czescy olimpijczycy (Pekin 2008) Kategoria:Czescy olimpijczycy (Londyn 2012) Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2000 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2004 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 Kategoria:Lekkoatleci na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2003 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2005 Kategoria:Medaliści Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce 2007 Kategoria:Medaliści Letniej Uniwersjady 1997 Kategoria:Rekordziści świata w lekkoatletyce Kategoria:Odznaczeni Medalem Za Zasługi Kategoria:Ludzie urodzeni w Lanškrounie Kategoria:Urodzeni w 1974