Detektor lampowy – układ elektryczny wykorzystujący lampy elektronowe (diody próżniowe, triody, pentody lub lampy specjalne) do demodulacji, czyli wydzielenia sygnału informacyjnego (modulującego) ze zmodulowanego sygnału w.cz.
W zależności od rodzaju modulacji wyróżnia się: Dla modulacji amplitudy (AM) – najczęściej stosowane są diody w układach szeregowych i równoległych. Historycznie wykorzystywano również lampy wzmacniające w układach: detektora siatkowego (często z dodatnim sprzężeniem zwrotnym jako tzw. audion lub detektor reakcyjny/superreakcyjny), detektora anodowego (małe zniekształcenia przy dużych sygnałach) oraz detektora katodowego (nieskończonej impedancji wejściowej). Dla modulacji częstotliwości (FM) – wykorzystuje się diody w układach dyskryminatora fazy (Fostera-Seeleya) oraz detektora stosunku (Ratio Detector). Stosowano również specjalne lampy (np. ennody, lampy wiązkowe) w detektorach iloczynowych (kwadraturowych). Dla modulacji jednowstęgowej (SSB) i telegrafii (CW) – stosuje się detektory iloczynowe (mieszaczowe), w których sygnał wejściowy jest mieszany z sygnałem z lokalnego generatora dudnieniowego (BFO), wykorzystując do tego triody, pentody lub lampy wielosiatkowe, np. heptody.
Bibliografia Andrzej Wojnar (red.), Poradnik Inżyniera Radioelektryka, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Wydanie I, Warszawa 1969 Czesław Klimczewski, Jak czytać schematy radiowe, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, Warszawa 1973
Kategoria:Obwody elektroniczne Kategoria:Lampy elektronowe