Wilhelm Killmayer (ur. 21 sierpnia 1927 w Monachium, zm. 20 sierpnia 2017 w Starnbergu) – niemiecki kompozytor.
Życiorys W latach 1945−1951 uczeń Hermanna Wolfganga von Waltershausena. Od 1949 do 1952 roku studiował muzykologię na Uniwersytecie Monachijskim. Od 1951 do 1953 roku uczył się prywatnie u Carla Orffa, następnie od 1953 do 1954 roku uczęszczał na prowadzone przez niego kursy w monachijskiej Staatliche Hochschule für Musik. W latach 1955−1958 wykładowca Konserwatorium Trappa w Monachium. W latach 1958 i 1965−1966 przebywał na stypendium w Villa Massimo w Rzymie. W latach 1961−1965 dyrektor baletu bawarskiej opery państwowej. Od 1969 do 1975 roku pracował we Frankfurcie nad Menem jako kompozytor muzyki teatralnej i filmowej. Od 1973 do 1992 roku wykładał kompozycję w Staatliche Hochschule für Musik w Monachium. Członek Bayerische Akademie der Schönen Künste (1972) oraz Akademie der Künste w Berlinie (1980). Otrzymał nagrodę Fromm Music Foundation w Chicago (1954) oraz Prix Italia (1965). Odznaczony Orderem Maksymiliana (1993).
Twórczość Jego język muzyczny ukształtował się pod wpływem Carla Orffa, Igora Strawinskiego i Roberta Schumanna, cechuje się liryzmem, rytmicznością, statycznością i oszczędnością środków. Od Orffa zapożyczył ideał muzyki klarownej w konstrukcji i łatwo przyswajalnej dla słuchacza. Był przeciwnikiem awangardowych tendencji obecnych w muzyce współczesnej. W swoich dziełach wokalnych sięgał po teksty literackie.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Odznaczeni Orderem Maksymiliana Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 2017 Kategoria:Ludzie urodzeni w Monachium