Bronisław Grzebień (ur. 20 września 1886 w Chojnicach, zm. ?) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wincentego i Marty z domu Piesik, urodzony 20 września 1886 w Chojnicach.
W czasie I wojny światowej,1 sierpnia 1914 został wcielony do armii niemieckiej i przydzielono go do 176 pułku piechoty, wraz z którym walczył na froncie rosyjskim, a następnie francuskim. 24 grudnia 1915 otrzymał awans oficerski. 20 sierpnia 1916 dostał się do niewoli francuskiej, gdzie przebywał przez trzynaście miesięcy. Po uwolnieniu, 29 września 1917 wstąpił do formującej się Armii Polskiej we Francji. W okresie zimowym 1917/18 pracował w Misji Francusko-Polskiej w Paryżu. Wiosną 1918, na własną prośbę, został przydzielony do 3 pułku strzelców polskich, wraz z którym – jako dowódca 3 kompanii – walczył z Niemcami.
W kwietniu 1919 wrócił do niepodległej Polski i służył w Wojsku Polskim. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 45 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych dowodząc I batalionem. Za postawę podczas działań wojennych, 13 kwietnia 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania, czytamy m.in.:W tym też roku przydzielono go do Centrum Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 503. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W latach 1922–1923 ponownie dowodził I batalionem 45 pp. W 1924 był przydzielony do Baonu Szkolnego Piechoty Nr 2 na stanowisko dowódcy. W październiku 1926 został przeniesiony do 19 Pułku Piechoty we Lwowie na stanowisko dowódcy I batalionu. W maju 1927 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. 26 stycznia 1928 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 i 62. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W kwietniu tego roku został przeniesiony do 4 Pułku Piechoty Legionów w Kielcach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W październiku 1931 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Kielce w celu odbycia praktyki poborowej. W marcu 1932 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Zawiercie na stanowisko komendanta. Z dniem 30 września 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.
Był żonaty i miał córkę Zofię (ur. 21 stycznia 1922).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2580 – 13 kwietnia 1921 Krzyż Niepodległości – 8 listopada 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy batalionów 19 Pułku Piechoty Odsieczy Lwowa Kategoria:Jeńcy wojenni w czasie I wojny światowej Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Kwatermistrzowie 19 Pułku Piechoty Odsieczy Lwowa Kategoria:Ludzie urodzeni w Chojnicach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 45 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Zastępcy dowódcy 4 Pułku Piechoty Legionów