mały|Pomnik na cmentarzu ofiar niemieckiego obozu jenieckiego Stalag 352 Masiukouszczyna (; , Masiukowszczina) –dzielnica mieszkaniowa Mińska na Białorusi, w rejonie frunzienskim, do 2004 roku oddzielna wieś. W dzielnicy znajduje się przystanek kolejowy.
Historia W książce z serii „Pamięć” dotyczącej rejonu mińskiego stwierdzono, że nazwa osady powstała od nazwiska Masiukow.
Została założona w pierwszej połowie XVII wieku, pierwsza wzmianka pochodzi z 1695 roku. W 1589 roku miński tatarzyn Ibrahim Giljaszewicz kupił od mińskiego mieszczanina Wasila Zankowicza Astraszanina uroczysko Kołodzieże z 8 włókami ziemi, lasami i pastwiskami. Później ziemia ta była własnością jego synów Salemsza i Musa Abrahimowiczów. W drugiej połowie XVII wieku ziemia była własnością syna Salemsza - Aleksandra Abrahimowicz-Seleckiego. W 1695 roku sprzedał on mińskiemu mieszczaninowi Jerzemu Fursie obydwie części - ojcowiznę i stryjowiznę. W umowie sprzedaży część stryja Musy nazwał Masiukouszczyna -
"dwa obwody ziemi: jeden od drogi Tarasowskiej do Masiukouszczyny, to znaczy, do ziemi i lasu Musy Abramowicza tatarzyna, a drugi, po przejściu ziemi Musy Tatarzyna, czyli Masiukouszczyny, granicą miasta i mińskiej parafii rzeką Rżawcą do rzeki Świsłocz i rzeki Wiesninka w szerokości i długości"Дрозд Зм. Гісторыя Масюкоўшчыны: зямля беларуса-татарына Мусы Абрагімавіча Сяліцкага — nashaniva.by, 11.06.2016, 08:40.
W 1775 roku folwark Masiukouszczyna w powiecie mińskim, razem z folwarkiem Plebańce należał do mińskiego księdza Wańkowicza.
Od 1791 r. część wsi Masiukouszczyna wchodziła w skład szlacheckiego majątku Wiesninka w parafii Karaliszczewicze, a część w skład majątku Plebańce należącego do mińskiej parafii katolickiej. W 1800 r. część wsi należała do G. Gardziałkowskiej, część - do księdza Wańkowicza z parafii katolickiej w Mińsku, łącznie znajdowało się tutaj 8 domów, 48 mieszkańców. W 1815 r. wieś należała do M. Gilewicza, w 1858 r. do A. Werygi.
W latach 60. XIX w. w pozostałościach zrujnowanego budynku, prawdopodobnie cerkwi, w folwarku Masiukouszczyna, znaleziono fragment (35 arkuszy pergaminu) Mińskiej Ewangelii.
22 sierpnia 1869 r. kościelny majątek Masiukouszczyna o powierzchni 154 dziesięcin, został wydzierżawiony przez Michalinę Ciechanowicz, a następnie wykupiony i powiększony do wielkości 224 dziesięcin. Po śmierci Michaliny Ciechanowicz należał do jej męża Zachariasza Ciechanowicza. Następnie majątek został podzielony pomiędzy ich dzieci. Folwark Masiukouszczyna był w latach 1841-1875 dzierżawiony przez CiechanowiczówД. Дрозд «Землевладельцы Минской губернии. 1861—1900». С. 572. W 1887 roku w Masiukouszczynie założono szkołę czytania i pisania. W 1897 r. wieś znajdowała się w wołości Siomkow Gorodok w powiecie mińskim, posiadała 37 domów, 236 mieszkańców, spichlerz, karczmę; w folwarku znajdowały się 2 domy, 13 mieszkańców.
W latach 1938–1954 wieś była siedzibą sielsowietu Borowskiego.
W czasie II wojny światowej w pobliżu Masiukouszczyny działał niemiecki obóz jeniecki Stalag 352.
Od nazwy wsi pochodzi nazwa mińskiej dzielnicy mieszkaniowej wybudowanej obok niej.
8 kwietnia 2004 r. wieś włączono w granice Mińska. Wiejskie ulice Centralna i Podgórna otrzymały nowe nazwy ul. Masiukouszczyna i zaułek Masiukouszczyna.
Miejsce martyrologii Masiukouszczyna to jedno z miejsc, gdzie miały miejsce represje w okresie stalinizmu. Podczas wielkiego terroru NKWD dokonywało egzekucji wzdłuż ulicy Michasia Łyńkowa. Te same miejsca wybierali na doły śmierci Niemcy podczas okupacji niemieckiej. Przy ulicy Timiriaziewa znajduje się cmentarz ofiar obozu jenieckiego Stalag 352. Po wojnie NKWD przetrzymywało w obozie niemieckich jeńców wojennych.
Demografia 1800 - 8 domów, 48 mieszkańców 1897 - wieś: 37 domów, 236 mieszkańców; folwark: 2 domy, 13 mieszkańców 1917 - Masiukouszczyna 1-ja: 32 domy, 171 mieszkańców, dwór w chutorze: 24 mieszkańców; Masiukouszczyna 2-ja: 24 domy, 142 mieszkańców 1999 - 440 mieszkańców
Przypisy
Bibliografia Масюкоўшчына // Памяць: Гіст-дакум. хроніка Мінскага р-на / Гал. рэд. Беларус. Энцыкл.: Г. П. Пашкоў (główny redaktor) і інш.. — Мінск: БелЭн, 1998. — s. 603 - 640.
Linki zewnętrzne Карта минских репрессий. 10 страшных мест, связанных с НКВД // kyky.org
Kategoria:Mińsk Kategoria:Zbrodnie komunistyczne na Białorusi