Spółgłoska boczna szczelinowa dziąsłowa bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W Międzynarodowym alfabecie fonetycznym oznaczana jest symbolem [dɮ].
Artykulacja W czasie artykulacji podstawowego wariantu [dɮ]: modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji płucnej i egresji (spółgłoska płucna egresywna) tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, powietrze uchodzi przez jamę ustną (spółgłoska ustna) prąd powietrza w jamie ustnej przepływa po bokach języka w początkowej fazie dochodzi do zwarcia języka z dziąsłami tak jak przy artykulacji spółgłoski [d]. Zamiast plozji następuje przejście do spółgłoski [ɮ] bez oderwania języka od dziąseł. więzadła głosowe drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna.
Występowanie Spółgłoska boczna zwarto-szczelinowa dziąsłowa dźwięczna występuje w językach xhosa i salisz.
Przypisy
boczna zwarto-szczelinowa dziąsłowa dźwięczna