Karolina Anna Jaklewicz (ur. 14 maja 1979 w Trzebiatowie) – polska malarka, pisarka, kuratorka, wykładowczyni
Wykształcenie W latach 2000–2003 studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, Wydziału Malarstwa i Rzeźby. Dyplom z wyróżnieniem na Wydziale Malarstwa i Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu obroniła w 2007 roku. Tytuł pracy: ,,Geometria – emocje intelektu”. W 2012 roku uzyskała stopień naukowy doktora w dziedzinie sztuk plastycznych w dyscyplinie sztuki piękne. Tytuł pracy ,,Idea a forma geometryzująca w malarstwie”. W 2017 roku uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego w dziedzinie sztuk plastycznych, w dyscyplinie sztuk pięknych.
Kariera zawodowa Wykładowczyni w policealnej szkole AP Edukacja we Wrocławiu, w latach 2007–2008. Od 2013 roku jest adiunktką na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Jest także pełnomocniczką rektora ds. przeciwdziałania dyskryminacji na Politechnice Wrocławskiej. W 2009 roku została kuratorką programową w Galerii Sztuki Socato we Wrocławiu. Funkcję tę pełniła do momentu zamknięcia galerii. Jest pomysłodawczynią Przeglądu Młodej „Sztuki Świeża Krew”.
Twórczość ,,Założeniem mojej twórczości jest takie posługiwanie się językiem geometrii, aby wyjść poza obszar analizy, intelektualnych gier czy konceptualizmu. Geometria jest dla mnie bogatym źródłem formalnych i symbolicznych możliwości. W swoich pracach pokazuję, że język geometrii może być językiem emocji, że jest językiem uniwersalnym, a jednocześnie możliwym do osobistego zaanektowania. Daje poczucie dyskrecji, nie jest oczywisty, można jednak nim „mówić”, czy raczej unaoczniać nie tylko klasyczne tematy sztuki geometrycznej, lecz także te subiektywne czy odnoszące się do aktualnej rzeczywistości.”
Od 2012 roku należy do grupy artystów skupionych wokół Bożeny Kowalskiej posługujących się językiem geometrii. W trakcie studiów jej malarstwo przeszło od realizmu do abstrakcji przestrzenno-architektonicznej. Postanowiła ograniczyć paletę do tonacji północno nadbałtyckiej i architektonicznej. Struktura powierzchni jej dzieł ewoluowała od malarstwa olejnego do malarstwa akrylowego na płótnie. Eksperymentowała z materią obrazu, będąc pod wpływem tradycji wrocławskiego strukturalizmu. Skutkowało to tworzeniem wielowarstwowych obrazów, do których powstania zainspirowały ją m.in. odrapane ściany oraz szkło. Twórczość jej sprzed uzyskania stopnia naukowego doktora inspirowana jest m.in. sześcianem, jako metaforą bytu oraz architekturą dekonstruktywiczną. W pracach stworzonych po roku 2012 dawne inspiracje ulegają przemianie. Sześcian i przestrzenność architektoniczna zastąpione są przez trójkąt oraz przestrzeń symboliczną.
Cykle malarskie Geometria – emocje intelektu Bolesna geometria Przestrzeń nieobiektywna Anamorfoza osobności Idea a forma geometryzująca Północ Geometria dialogu Obiekty platoniczne/ Obiekty nieplatoniczne
Wystawy 2010 – Bolesna geometria, Galeria Farbiarnia, Warszawa 2011 – Anamorfoza osobności, Galeria Sztuki Socato, Wrocław 2011 – Wystawa malarstwa, Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa 2012 – Akt przestrzeni / Verte, Galeria Promocyjna, Warszawa 2014 – Północ, Galeria Sztuki Socato, Wrocław 2015 – Rezerwat (z Rafałem Borczem), Fabryka Trzciny, Warszawa 2015–2016 – Ciepło/zimno, Muzeum Miejskie Wrocławia 2016 – Re:konstrukcja, Buchbund, Berlin 2017 – Konsekwencje, Galeria Pryzmat, ZPAP Kraków 2018 – Konsekwencje, Galeria Miejska, Wrocław 2019 – Boli mnie krzyż, Galeria Beta16, Warszawa 2021 – Raj nieutracony, Galeria Arttrakt, Wrocław 2021 – Ojciec odchodzi, Galeria Sztuki, Legnica
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1979 Kategoria:Polscy malarze współcześni Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu Kategoria:Ludzie urodzeni w Trzebiatowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej