Jokūbava (hist., pol. Jakubów, Jakubiszki) – wieś na Litwie położona w rejonie oniksztyńskim okręgu uciańskiego, 18 km na południowy zachód od Onikszt.
Historia Własność Od co najmniej połowy XIX wieku majątek należał do rodziny Sobolewskich lub rodziny Belcewiczów. W 1905 roku dobra te, o powierzchni 360 ha, kupiło małżeństwo Henryka Brzozowskiego h. Korab (~1874–1947) i Jadwigi z Kontowtów (~1878–1968). Byli oni właścicielami Jakubowa do 1940 roku. Ich syn Mieczysław (1903–1940) zginął w Charkowie.
Przynależność administracyjna + Demografia Jakubowa rokliczba ludności 1902 59 1923 61 1959 109 1970 85 1979 48 1989 25 2001 6 2011 3 W I Rzeczypospolitej – w powiecie wiłkomierskim województwa wileńskiego Rzeczypospolitej; po III rozbiorze Polski (od 1795 roku) majątek należał do gminy Kowarsk w powiecie wiłkomierskim (ujeździe) guberni wileńskiej (w latach 1797–1801 guberni litewskiej), a od 1843 roku guberni kowieńskiej Imperium Rosyjskiego; od 1922 roku wieś należy do Litwy, która w okresie 1940–1990, jako Litewska Socjalistyczna Republika Radziecka, wchodziła w skład ZSRR.
Dwór thumb|240px|Współczesny stan dworu (2015)
Istniejący tu w XIX i pierwszej połowie XX wieku modrzewiowy, nietynkowany dwór był domem parterowym, dziewięcioosiowym, przykryty wysokim czterospadowym dachem krytym gontem. Trójosiowa środkowa część była zaznaczona portykiem o sześciu kolumnach wspartych na wysokich, murowanych cokołach, podpierających belkowanie i masywny trójkątny fronton z półokrągłym oknem. Od tyłu dwie skrajne osie miały każda po krótkim skrzydle. Na lewo od dworu stała oficyna i inne budynki gospodarcze. Dwór stał wśród dużego (około 2 ha) ogrodu spacerowego poprzecinanego alejami, obsadzonego drzewami liściastymi i iglastymi.
Od 1992 roku ruiny dworu i zabudowań folwarcznych znajdują się w rejestrze zabytków Litwy.
Majątek Jakubów został opisany w 4. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Linki zewnętrzne Zdjęcie dworu z 1910 roku
Przypisy , znaczenie 6.
Kategoria:Miejscowości w rejonie oniksztyńskim