Osphranter – rodzaj ssaków z podrodziny kangurów (Macropodinae) w obrębie rodziny kangurowatych (Macropodidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Australii.
Morfologia Długość ciała samic 57,3–110 cm, długość ogona samic 53,4–90 cm, długość ciała samców 58,7–140 cm, długość ogona samców 54,5–100 cm; masa ciała samic 8,6–39 kg, samców 18,1–92 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1842 roku angielski przyrodnik John Gould w artykule zatytułowanym Opis czterech nowych gatunków kangurów, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) kangur antylopi (O. antilopinus).
Etymologia Osphranter: osphrantērios ‘wietrzący, węszący’. Megaleia: gr. μεγαλειος megaleios ‘dostojny, wspaniały’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Kangurus laniger Gaimard, 1823 (= Kangurus rufus A.G. Desmarest, 1822). Gerboides: rodzaj Gerbua F. Cuvier, 1825; -οιδης -oidēs ‘przypominający’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Kangurus rufus A.G. Desmarest, 1822. Boriogale: gr. βορειος boreios ‘z północy’ (tj. z Australii Południowej!); γαλεή galeē lub γαλή galē ‘łasica’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Macropus (Boriogale) magnas R. Owen, 1874 (= Kangurus rufus A.G. Desmarest, 1822). Phascolagus: gr. φασκωλος phaskōlos ‘skórzana torba’; λαγως lagōs ‘zając’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Macropus erubescensPodgatunek O. robustus. P.L. Sclater, 1870. Dendrodorcopsis: zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Dendrolagus S. Müller, 1840 (drzewiak) i Dorcopsis Schlegel & S. Müller 1845 (kangurowiec). Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Dendrodorcopsis woodwardi W. Rothschild, 1903 (= Macropus bernardus W. Rothschild, 1904).
Podział systematyczny Takson wyodrębniony na podstawie danych genetycznych z Macropus. Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNcentruj|150pxOsphranter rufus(A.G. Desmarest, 1822)kangur rudygatunek monotypowyśródlądowa i zachodnia część kontynentalnej AustraliiDC: 74–140 cmDO: 64–100 cmMC: 17–92 kgcentruj|150pxOsphranter bernardus(W. Rothschild, 1904)kangur czarnygatunek monotypowyTerytorium Północne (zachodnia Ziemia Arnhema na wschód od rzeki South Alligator)DC: 59–72 cmDO: 54–64 cmMC: 13–22 kgcentruj|150pxOsphranter antilopinusJ. Gould, 1842kangur antylopigatunek monotypowyAustralia Zachodnia (południowo-wschodnie Kimberley) do wschodniego Terytorium Północnego (Pungalina); rozłączona populacja na półwyspie Jork w QueenslandzieDC: 73–120 cmDO: 66–96 cmMC: 14–51 kgcentruj|150pxOsphranter robustus(J. Gould, 1841)kangur górski4 podgatunkizachodnia, środkowa i wschodnia część kontynentalnej Australii, z wyłączeniem większości Wiktorii; także Wyspa Barrowa w Australii ZachodniejDC: 57–108 cmDO: 53–90 cmMC: 8,6–60 kg Kategorie IUCN: – gatunek najmniejszej troski, – gatunek bliski zagrożenia.
Opisano również gatunki wymarłe z pliocenu Australii: Osphranter pan (De Vis, 1895) Osphranter pavana (Bertholomai, 1978) Osphranter woodsi (Bartholomai, 1975).
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kangurowate Kategoria:Taksony opisane przez Johna Goulda