Wilhelm Jerzy Piec (, ur. 7 stycznia 1915 w Lipinach, zm. 4 kwietnia 1954 w Świętochłowicach) – polski piłkarz występujący na pozycji obrońcy lub pomocnika, reprezentant Polski w latach 1937–1947.
Kariera Jest jednym z nielicznych piłkarzy, którzy w reprezentacji Polski zagrali przed i po II wojnie światowej. W kadrze debiutował 12 września 1937 w meczu z Danią. Ostatni raz zagrał w 1947 roku. Łącznie w zespole narodowym rozegrał 6 spotkań – 4 przed wojną – i strzelił 1 bramkę. Znalazł się w szerokiej kadrze na Mistrzostwa Świata 1938, jednak wraz z kilkoma innymi zawodnikami pozostał w kraju jako rezerwowy.
Przed wojną występował w Naprzodzie Lipiny oraz AKS Chorzów (zagrał jeden mecz ligowy, 20 sierpnia 1939 przeciwko Garbarni). W czasie jej trwania nadal był zawodnikiem tego klubu, występującego w niemieckich rozgrywkach pod nazwą TuS Lipine. Powojenne mecze w reprezentacji rozgrywał jako piłkarz AKS Chorzów (1946–1948).
Bramki w reprezentacji LPDataMiejscePrzeciwnikBramkaRezultatRanga meczu 1.10 października 1937Stadion Pogoni, Katowice2:02:1Mecz towarzyski
Życie prywatne Brat piłkarzy: Ryszarda Pieca – reprezentanta Polski i Alfonsa Pieca (*1923-1944).
Bibliografia
Kategoria:Reprezentanci Polski w piłce nożnej Kategoria:Polscy olimpijczycy (Berlin 1936) Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1936 Kategoria:Piłkarze AKS Chorzów Kategoria:Piłkarze Naprzodu Lipiny Kategoria:Ludzie urodzeni w Lipinach (Świętochłowice) Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 1954