mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 129 na język polski z 1913 przez ks. Marię Sułkowską.
Sonet 129 (incipit TH'expence of Spirit in a waſte of ſhame ) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, bada wpływ żądzy i jej realizacji na psychikę kochanka. Jego negatywny stosunek do seksualności może być zarówno traktowany jako wyraz przejściowego zniechęcenia poety, jak i stały element jego osobowości czy też wyraz powszechnie panujących w tych czasach poglądów jednakże nie można wykluczyć, że jego podłożem była namiętność do Czarnej Damy.
Analizując ten sonet w kontekście dwóch poprzednich, nie można wykluczyć, że sonety 127 i 128 są fałszywymi komplementami trawionego żądzą mężczyzny.
Polskie przekłady 1913 Haniebnie niszczy i moc ducha trwoni Maria Sułkowska 1922 Duch się zużywa na wstydu ogromy, Jan Kasprowicz 1948 Jest ci sromoty pełnym marnowaniem ducha Władysław Tarnawski 1964 Rozrzutność ducha, w trwonieniu bezwstydna, Jerzy Sito 1968 Marnotrawienie duszy na wstydu daremność Marian Hemar 1979 Trwonieniem ducha i hańbą plugawą Maciej Słomczyński 2011 Haniebnym marnotrawstwem sił ducha i ciała Stanisław Barańczak 2015 Żądza w swych czynach siły ducha trwoni Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a