Giacomo Orefice (ur. 27 sierpnia 1865 w Vicenzy, zm. 22 grudnia 1922 w Mediolanie) – włoski kompozytor, pianista i krytyk muzyczny.
Życiorys Studiował w Liceo Musicale w Bolonii (dyplom 1885) u Alessandro Busiego (fortepian) i Luigiego Mancinellego. Początkowo pracował jako adwokat, później poświęcił się wyłącznie muzyce. W 1901 roku założył w Mediolanie Società Italiana degli Amici della Musica, któremu przez wiele lat przewodził. W latach 1908–1909 był dyrektorem artystycznym Teatro Costanzi w Rzymie. Od 1909 do 1922 roku wykładał w konserwatorium w Mediolanie. Do jego uczniów należeli Nino Rota, Victor de Sabata i Lodovico Rocca. W 1920 roku założył szkołę muzyczną w Como.
Opublikował pracę Luigi Mancinelli (wyd. Rzym 1921), przygotował też wydanie Orfeusza Claudio Monteverdiego (wyd. Mediolan 1909).
Twórczość W swojej twórczości operowej nawiązywał do nurtu werystycznego, duże znaczenie mają też jego utwory fortepianowe, utrzymane w stylistyce bliskiej impresjonizmowi. Napisał operę Chopin, której fabuła oparta jest na różnych wydarzeniach z życia polskiego kompozytora, a jej muzyka to w całości zorkiestrowane przez Oreficego utwory Chopina.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Giacomo Orefice – nuty w bibliotece Polona
Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Włoscy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1922 Kategoria:Ludzie urodzeni w Vicenzy