Leon Kunicki (ur. 28 czerwca 1828 w Siedliszczach nad Bugiem, zm. 8 stycznia 1873 w Warszawie) – polski pisarz i rysownik.
Życiorys alt=|mały|344x344px|Tableau zmarłych pracowników Tygodnika Illustrowanego, 1878 Urodził się w rodzinnym majątku w Siedliszczach nad Bugiem w domu Marka i Wiktorii ze Świeszewskich. Pobierał nauki w warszawskim gimnazjum. Przez pewien czas pracował w banku polskim ale ostatecznie wrócił do rodzinnego majątku.
Tworzył rysunki i powiastki zamieszczane w różnych czasopismach: Tygodnik Ilustrowany, Kłosy, Wieniec.
Poza tym opublikował: Dwory i dworki, szkic do powieści, Warszawa, 1851, Krajowe obrazki i zarysy, Wilno, Nadbuźne obrazy i powieści, Warszawa tomów 3, Iwanko, powieść, Warszawa
Żonaty z Eweliną Marianną z Drohojewskich, z którą miał trójkę dzieci. Po śmierci żony i dwójki dzieci, załamany zmarł w Warszawie dnia 8 stycznia 1873, pochowany został na cmentarzu w Uhrusku nad Bugiem.
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Leona Kunickiego w bibliotece Polona
Kategoria:Urodzeni w 1828 Kategoria:Polscy prozaicy XIX wieku Kategoria:Polscy artyści Kategoria:Zmarli w 1873 Kategoria:Kuniccy herbu Bończa