mały|Młode owocniki mały|Przekrój blaszki Drobnołuszczak pomarańczowoczerwony, łuskowiec pomarańczowoczerwony (Pluteus aurantiorugosus (Trog) Sacc.) – gatunek grzybów należący do rodziny łuskowcowatych (Pluteaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pluteus, Pluteaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1857 r. Jakob Gabriel Trog, nadając mu nazwę Agaricus aurantiorugosus. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadał mu w 1896 r. Pier Andrea Saccardo, przenosząc go do rodzaju Pluteus. Synonimy naukowe: Agaricus aurantiorugosus Trog 1857 Pluteus aurantiorugosus var. aurantiovelatus Vizzini 2011 Pluteus caloceps G.F. Atk. 1909 Pluteus coccineus (Massee) J.E. Lange 1937 Pluteus leoninus var. coccineus Massee 1893 Alina Skirgiełło w 1999 r. opisała ten gatunek pod nazwą łuskowiec pomarańczowoczerwony, Władysław Wojewoda w 2003 r. zaproponował nazwę drobnołuszczak pomarańczowoczerwony.
Morfologia Kapelusz Średnica 1,5–5 cm, u młodych okazów, potem łukowaty z tępym garbem, w końcu rozpostarty, niehigrofaniczny. Brzeg równy, tylko u starszych okazów nieco karbowany. Powierzchnia gładka lub nieco pomarszczona, pomarańczowa. Na środku pomarańczowoczerwona, w stanie suchym matowa. Blaszki Wolne, brzuchate, początkowo białe, potem jasnoróżowe. Ostrza biało kosmkowate. Trzon Wysokość 3–8 cm, grubość do 0,6 cm, walcowaty, początkowo pełny, później pusty z pałkowato rozszerzoną podstawą. Powierzchnia biała do żółtobiałej, u młodych okazów podłużnie włóknista. Podstawa o barwie od ciemnożółtej do pomarańczowej. Miąższ W kapeluszu biały, w trzonie żółtawy, o niewyraźnym zapachu i gorzkim smaku. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników różowy. Zarodniki 5,5–8 × 4–5 µm, elipsoidalne, gładkie, szkliste, nieamyloidalne i niezmieniające barwy w KOH. Cheilocystydy rzadkie, szeroko baryłkowate, cienkościenne o wymiarach do 50 15 µm. Pileocystydy z nabrzmiałymi elementami końcowymi. Brak sprzążek.
Występowanie Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W. Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski w 2003 r. przytacza tylko dwa jego stanowiska. Więcej stanowisk i bardziej aktualnych podaje internetowy atlas grzybów. Gatunek ten w Polsce znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek zagrożony wymarciem, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach liściastych na próchniejącym drewnie drzew liściastych, zwłaszcza klonów, jesionów, wiązów, topoli.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Łuskowcowate Kategoria:Mykobiota Polski