Złotoborowik wysmukły (Aureoboletus projectellus (Murrill) Halling) – gatunek grzyba z rodziny borowikowatych. Występuje w Ameryce Północnej, oraz w Europie jako gatunek obcy.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Aureoboletus, Boletaceae, Boletales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Basidiomycota, Fungi.
Gatunek po raz pierwszy opisany przez amerykańskiego mykologa Williama Alphonso Murrilla w 1938 roku jako Ceriomyces projectellus, ze zbiorów wykonanych w Lynchburg w stanie Wirginia, który później przeniósł go do rodzaju Boletus. Następnie Rolf Singer w 1941 r. przeniósł ten gatunek do rodzaju Boletellus. W 2015 r. Roy E. Halling na podstawie badań DNA przeniósł takson do rodzaju Aureoboletus.
Synonimy naukowe: Boletus projectellus (Murrill) Murrill 1938 Ceriomyces projectellus Murrill 1938 Boletellus projectellus (Murrill) Singer 1945.
Polską nazwę złotoborowik wysmukły uregulowała w 2021 roku Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów. Jest ona spójna z nazwą naukową zatwierdzoną przez Index Fungorum.
Znany jest pod takimi nazwami potocznymi jak: borowik wysmukły, borowik wrzosowy lub wrzosowiskowy, złotak wysmukły i borowik amerykański.
Morfologia Kapelusz Początkowo wypukły, nigdy niespłaszczający się całkowicie, osiąga średnicę 4–20 cm. Powierzchnia sucha, matowa, rudawa z charakterystyczną „falbanką” na krawędzi kapelusza. U młodych owocników kolor kapelusza ciemnobrązowy do cynamonowego. Trzon Trzon osiąga 7–15 cm stosunkowy długi, przypominający bardziej koźlarza niż borowika, żółty lub brzoskwiniowy, silnie bruzdowany ze żłobkowaną powierzchnią. Miąższ Ma odcień różowawy, przy czym barwa ta nie zmienia się pod wpływem działania tlenu (utlenianie). Rurki Mają kolor od jaskrawożółtego do żółto-zielonego. Smak lekko kwaskowaty. Wysyp zarodników Oliwkowo-brązowy.
Występowanie Złotoborowik wysmukły występuje naturalnie w Ameryce Północnej. Pierwsze doniesienia o jego obecności w Europie pochodzą z Litwy. Według doniesień lokalnych grzybiarzy był znajdowany jeszcze w latach 80 XX wieku, jednak oficjalnie potwierdzono te doniesienia dopiero w oparciu o okazy znalezione w latach 2007-2009. Następnie obserwowano jego wędrówkę w kierunku północnym i zachodnim. W Polsce obecny jest na terenie całego kraju, można go spotkać również w Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwie, Białorusi, Ukrainie i Niemczech, w 2025 roku potwierdzono pierwsze znaleziska w Czechach i Słowacji, blisko granicy z Polską.
Występuje w otoczeniu sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris) i kosodrzewiny (Pinus mugo), z którymi związany jest mykoryzą. W Polsce najczęściej spotykany jest na siedliskach piaszczystych, na przykład na zarośniętych przez sosny wydmach lub wrzosowiskach, stąd jedna z jego potocznych nazw gatunkowych.
Znaczenie Grzyb mykoryzowy. Grzyb jadalny.
Przypisy .
.
Kategoria:Borowikowate Kategoria:Mykobiota Polski