Godzinki wilanowskie (łac. Officium parvum Beatae Mariae Virginis ad usum Ecclesiae Romanae) – bogato zdobiony manuskrypt godzinek z połowy XV w., znajdujący się w zbiorach Biblioteki Narodowej w Warszawie.
Historia
Manuskrypt powstał w połowie XV wieku. Pochodzi prawdopodobnie z północnej Francji (być może z Pikardii), na co wskazują imiona świętych umieszczone w kalendarzu liturgicznym. Na początku XIX w. (prawdopodobnie w latach 1808–1809) kodeks został zakupiony we Francji przez Stanisława Kostkę Potockiego. Przechowywany był następnie w Bibliotece Wilanowskiej, zaś w 1923 trafił z jej zbiorami do Biblioteki Narodowej. W 1939 został ewakuowany do Kanady, skąd wrócił w 1959. Obecnie w zbiorach Biblioteki Narodowej nosi sygnaturę Rps 8004 II (dawniejsze sygnatury manuskryptu to: Nr. 72., Wil. D.XXIX.1.3, Wil. 869.Qu., BN akc. 7522).
Opis
Manuskrypt zalicza się do luksusowych modlitewników prywatnych. Kodeks, spisany na pergaminie, ma wymiary 23×16,5 cm. Składa się ze 191 kart. Skórzana oprawa została wykonana w XVIII/XIX wieku.
Na bogate zdobienia składa się: 10 całostronicowych miniatur, otoczonych ramkami i bordiurami, przedstawiających postacie ludzkie zdobienia kart otwierających każdą z 14 części Godzinek w postaci dużego inicjału, ramki otaczającej tekst i bordiury z wijących się wici roślinnych i listków, stworzone przez Mistrza Przywilejów Gandawskich 5 inicjałów figuralnych w części 12 pionowe bordiury na marginesach wszystkich kart liczne drobne inicjały, interlinie i ozdobniki
Zdobienia są charakterystyczne dla iluminatorstwa flamandzkiego z połowy XV wieku. Wśród licznych zgromadzonych w Bibliotece Narodowej manuskryptów godzinek Godzinki wilanowskie wyróżniają się szczególnie wysokim poziomem dekoracji malarskiej.
Przypisy
Linki zewnętrzne Godzinki wilanowskie w bibliotece Polona
Kategoria:Manuskrypty z XV wieku Kategoria:Rękopisy w Bibliotece Narodowej Kategoria:Biblioteka Wilanowska