István Szelényi (ur. 8 sierpnia 1904 w Zólyom, zm. 31 stycznia 1972 w Budapeszcie) – węgierski kompozytor i pianista.
Życiorys W latach 1922–1926 uczył się w Akademii Muzycznej im. Ferenca Liszta w Budapeszcie u Zoltána Kodálya (kompozycja) i Arnolda Székelya (fortepian), następnie do końca życia związany był z tą uczelnią. W latach 1928–1930 odbył tournée koncertowe jako pianista. Od 1930 do 1932 roku przebywał w Paryżu i Londynie jako kierownik zespołu baletowego. Uczył w gimnazjum muzycznym (1946–1950) i szkole muzycznej im. Béli Bartóka (1950–1966), od 1966 do 1972 roku wykładał kompozycję i teorię muzyki w Akademii Muzycznej im. Ferenca Liszta. W latach 1951–1956 był redaktorem naczelnym czasopisma „Új zenei szemle”. W 1969 roku został uhonorowany nagrodą im. Erkela.
Jako pianista dokonał pierwszych na Węgrzech wykonań utworów licznych kompozytorów współczesnych takich jak Arnold Schönberg, Paul Hindemith i Alfredo Casella. Był znawcą twórczości Ferenca Liszta. Opublikował prace Rendszeres modulációtan (1927, 2. wydanie 1960), A zenetörténet es bölcselettörténet kapcsolatai (1944), Liszt élete képekben (1956), A romantikus zene harmóniavílága (1959), A magyar zene története (1965), A népdalharmónizálás alapelvei (1967).
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Utwory orkiestrowe
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Muzycznego im. Ferenca Liszta Kategoria:Węgierscy kompozytorzy Kategoria:Węgierscy pianiści Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Ludzie urodzeni w Zwoleniu (Słowacja)